Το τι γινεται μετα παιδια κανεις δε το ξερει...Οταν παμε θα το διαπιστωσουμε
Τωρα για το αν φοβαμαι το θανατο..αυτο ειναι ενα ΟΧΙ...δε λεω οτι π.χ. δε θα λυπηθω ή το οτι δε θα στεναχωρηθω αν πεθανει ενα δικο μου προσωπο αλλα ρε παιδια οι ανθρωποι είμαστε με ημερομηνία λήξης δυστυχως.
Και αλλοι ληγουμε γρηγοροτερα και αλλοι αργοτερα!
Αλλα ολοι καποτε θα ληξουμε
γι αυτο ας περναμε καθε στιγμη οσο καλυτερα μπορουμε!
Αυτο που με φοβιζει ή καλυτερα δε μ αρεσει ειναι πως οι κοποι μιας ζωης που μπορει να κανει καποιος δε θα καταληξουν πουθενα,δε θα εχουν στο τελος καμια σημασια!
το μονο που παιζει ρολο ειναι η ποιοτητα ζωης γι αυτο φροντιστε να περναει καθενας οσο καλυτερα και ποιο ποιοτικα μπορει!
Υ.Γ.:Κατι που μου ειπε ενα σημαντικο προσωπο για το θανατο και δε μπορω να πω οτι το εχω καταλαβει πληρως ισως μπορειτε να με βοηθησετε ειναι πως "οι ανθρωποι αγαπανε για να μπορεσουν να εχουν τη δυνατοτητα να αντιμετωπισουν ποιο ευκολα το θανατο"