Φοβάστε το θάνατο;

Φοβάστε το θάνατο;
Επιτρέπονται οι πολλαπλές ψήφοι.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 231)
  • Φοβάμαι τον θάνατο γενικά.

    Ψήφοι: 51 22,1%
  • Φοβάμαι τον δικό μου θάνατο.

    Ψήφοι: 37 16,0%
  • Φοβάμαι τον θάνατο δικών μου προσώπων.

    Ψήφοι: 123 53,2%
  • Μου είναι αδιάφορο-Δεν μου καίγεται καρφί.:D

    Ψήφοι: 32 13,9%
  • Είμαι ο Chuck Norris, ο Θάνατος φοβάται εμένα

    Ψήφοι: 41 17,7%

  • Σύνολο ψηφοφόρων
    231
Δεν θα έλεγα ότι φοβάμαι τον θάνατο σαν διαδικασία αυτή καθ' αυτή, σαν γεγονός είναι κάτι το αναπόφευκτο και φυσικό επακόλουθο της προοδευτικής ανάπτυξης και γήρανσης του ατόμου. Δεν με φοβίζει η στιγμή του θανάτου. Περισσότερο μου προκαλεί άγχος το άγνωστο, η μετά το θάνατο κατάστασή μου. Και με θλίβει η προοπτική του να μην υφίστανται πράγματα ουσιώδη που με γεμίζουν χαρά, όπως η μουσική ή το φως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν θα έλεγα ότι φοβάμαι τον θάνατο σαν διαδικασία αυτή καθ' αυτή, σαν γεγονός είναι κάτι το αναπόφευκτο και φυσικό επακόλουθο της προοδευτικής ανάπτυξης και γήρανσης του ατόμου. Δεν με φοβίζει η στιγμή του θανάτου. Περισσότερο μου προκαλεί άγχος το άγνωστο, η μετά το θάνατο κατάστασή μου. Και με θλίβει η προοπτική του να μην υφίστανται πράγματα ουσιώδη που με γεμίζουν χαρά, όπως η μουσική ή το φως.

Δεν είναι σίγουρο πως θα πεθάνεις από γηρατειά και γενικά δεν πεθαίνουν όλοι από φυσικά αίτια. Επίσης μπορεί το άγχος σου να είναι ανούσιο. Δεν ξέρεις πως σίγουρα υπάρχει «μετά». ;)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν είναι σίγουρο πως θα πεθάνεις από γηρατειά και γενικά δεν πεθαίνουν όλοι από φυσικά αίτια. Επίσης μπορεί το άγχος σου να είναι ανούσιο. Δεν ξέρεις πως σίγουρα υπάρχει «μετά». ;)

Δεν στέκομαι τόσο πολύ στο πότε και πως θα πεθάνω. Είτε είναι αύριο είτε σε 80 χρόνια από σήμερα, πάλι δεν θα φοβόμουν τη διαδικασία του θανάτου. Περισσότερο με θλίβει η απουσία των δύο στοιχείων που προανέφερα. Αν και βέβαια, εφόσον θα βρίσκομαι σε κατάσταση μη ύπαρξης, προφανώς δεν θα έχω συνείδηση για να αντιληφθώ την έλλειψή τους. Όπως είπε και ο Επίκουρος: "Όπου είμαι εγώ, δεν είναι ο θάνατος. Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαι εγώ."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μη λες μεγαλα λογια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και ποιος δεν τον φοβατε εδω που τα λεμε???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν στέκομαι τόσο πολύ στο πότε και πως θα πεθάνω. Είτε είναι αύριο είτε σε 80 χρόνια από σήμερα, πάλι δεν θα φοβόμουν τη διαδικασία του θανάτου. Περισσότερο με θλίβει η απουσία των δύο στοιχείων που προανέφερα. Αν και βέβαια, εφόσον θα βρίσκομαι σε κατάσταση μη ύπαρξης, προφανώς δεν θα έχω συνείδηση για να αντιληφθώ την έλλειψή τους. Όπως είπε και ο Επίκουρος: "Όπου είμαι εγώ, δεν είναι ο θάνατος. Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαι εγώ."

εμενα με φοβιζει η στιγμη αυτη. η στιγμη που θα παψω πια να νιωθω, να μυριζω, να βλεπω, να αγγιζω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
μη λες μεγαλα λογια

Δεν έχω πρόθεση να το παίξω φιλόσοφος, ούτε να κάνω βαρύγδουπες δηλώσεις. Απλά επειδή το θέμα με κεντρίζει, έχω διαβάσει αρκετά γύρω από αυτό και έχω κάποιες προσωπικές πεποιθήσεις και στάσεις απέναντί του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν έχω πρόθεση να το παίξω φιλόσοφος, ούτε να κάνω βαρύγδουπες δηλώσεις. Απλά επειδή το θέμα με κεντρίζει, έχω διαβάσει αρκετά γύρω από αυτό και έχω κάποιες προσωπικές πεποιθήσεις και στάσεις απέναντί του.

τι εχεις διαβασει;
το θεμα ειναι οτι δε ξερεις καθολου τελικως αν θα φοβηθεις τη "διαδικασια" μιας και εκεινες τις στιγμες θα συνηδειτοποιεις οτι η ζωη σου τελειωσε σε πολυυυ μεγαλυτερο βαθμο απο οτι το συνηδειτοποιεις (η οχι) τωρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
και εγω φοβαμαι το θανατο(πρωτοτυπισα παλι!)..αλλα δεν σκεφτομαι αυτη τη περιοδο τα περι του δικου μου θανατου.περισσοτερο, αυτον τον καιρο, οταν βλεπω δικα μου ατομα και μεγαλυτερα σε ηλικια σκεφτομαι ποσα χρονια τους απομενουν.και τρομαζω με την ιδεα και οτι θα τα χασω αλλα περισσοτερο οτι αρχιζουν οι ιδιοι να μετρουν αντιστροφα.περιεργο!εκει που μετρας και γιορταζεις τα γενεθλια σου μετα κανεις την αντιστροφη διαδικασια!(ηταν μια εισαγωγη για να ορισουμε την αντιστροφη συναρτηση!ντοινγκ!).τρομαζω περισσοτερο(αποφασισα τελικα) με τη σκεψη οταν εγω θα φτασω στα 60 65 και αρχισω να μετραω αντιστροφα..θα βλεπω εμενα οχι μεσα στις δραστηριοτητες που θα γινονται αλλα ως παρατηρητη.θα σκεφτομαι οτι αυτα θα μου λειψουν σε λιγα χρονια.ολα αυτα ειναι ζωη,η ζωη που δεν θα εχω πια,η ζωη μου που τελειωνει.οτι θα εχει ερθει πια η δικη μου σειρα......παναγια μου!ενω τωρα βρισκομαι στη θεση του νεου που μαλλον..λυπαμαι τους μεγαλους για οτι θα τους συμβει.τρομερο συναισθημα παντως..με θλιβουν πολυ αυτες οι σκεψεις αλλα δεν τις επιδιωξα..μονες τους ηρθαν και μαλλον μονες τους θα φυγουν..
το να λυπαται καποιος καποιον το βρισκω ασχημο.προτιμω τη συμπονοια αλλα στη συγκεκριμενη περιπτωση νομιζω το "λυπαμαι" ειναι η καταλληλη λεξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Kαι να τον φοβάμαι, αξίζει; ;)

Το μόνο που φοβάμαι είναι μήπως δεν ζήσω όπως θέλω

Αυτό ακριβώς. :no1:

(ναι, έκανα quote μήνυμα 8 μηνών, υπάρχει κανένα πρόβλημα; :P)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
για μενα ειναι δεδομενο οτι δεν υπαρχει κατι μετα (οτι ΟΛA τελειωνουν -οσον αφορα την υπαρξη μας)

η γνωση και βαθια συνειδητοποιηση του επερχομενου τελους ειναι ο μεγαλος συμμαχος μας για να ζησουμε μια αληθινη ζωη - η οποια θα καταληξει σ εναν ωραιο θανατο


ο Θανατος προηγειται της Γεννησης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
για μενα ειναι δεδομενο οτι δεν υπαρχει κατι μετα (οτι ΟΛA τελειωνουν -οσον αφορα την υπαρξη μας)

ο Θανατος προηγειται της Γεννησης

Κατά μία ερμηνεία οι δυο τοποθετήσεις σου είναι συγκρουόμενες. Προσωπικά, δε θα συμφωνήσω με την πρώτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Προς ώρας έχω συμβιβαστεί με αυτόν.

Όταν έρθει εκείνη η ώρα, θα δούμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
οχι ακομα
[πιο μετα βλεπουμε]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
δε φοβάμαι να πεθάνω

φοβάμαι όμως μη ξυπνήσω στα καλά καθούμενα μέσα στο φέρετρο ενώ με χουν είδη θάψει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ LAPD βλέπεις
Δεν γίνεται αυτό!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
τοτε να σε ξενυχτησουμε δυο μερεσ για σιγουρια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ο θανατος ειναι απλα μια φαση, ενα μεταβατικο σταδιο...Οτι καταφερνουμε, οτι κανουμε και οτι δεν κανουμε,ολα μας τα λαθη και τα ψεματα,οτι προσφερουμε και οτι παιρνουμε...Ολη μας η υπαρξη.Ολη μας η ζωη ειναι μια δοκιμασια,μια πορεια που πολλες φορες μοιαζει ματαιη....Ολα αυτα δεν ειναι τιποτα και ομως ειναι τα παντα...Δεν αρκει "ζησε το σημερα στο επακρο"...Ενα ειναι σιγουρο:ολοι μας θα πεθανουμε!Δεν εχει σημασια το πως ή το ποτε αλλα τι καναμε μεχρι τη στιγμη που ερθει η σειρα μας...Το δωρο το αξιοποιησαμε ή το χαραμισαμε...........Η ζωη ειναι αλλου.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Φοβόμουνα το θάνατο! Τώρα τον φοβάμαι πιο πολύ γιατί έφυγε ο άνθρωπος που αγαπούσα! Δύσκολο να χάνεις τον παππού σου στις εξετάσεις και τώρα που είσαι έτοιμος να διαβάσεις για τρίτη Λυκείου! Χάνεις τον άνθρωπο που ήταν στη ζωή σου! Θάνατος... Κανείς δεν πεθαίνει όμως όταν τον έχεις στην καρδιά σου!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ναι τον φοβαμαι τον θανατο...οχι μονο για τον εαυτο αλλα και για τους γυρω μου..καθε μερα σκεφτομαι μηπως χτυπησει καπιος με το αυτοκινητο και διαφορα τετοια σεναρια...εχω τρελαθει τελειως με αυτο το θεμα τωρα τελευταια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 3 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα:
  • Φορτώνει...
Back
Top