Δεν στέκομαι τόσο πολύ στο πότε και πως θα πεθάνω. Είτε είναι αύριο είτε σε 80 χρόνια από σήμερα, πάλι δεν θα φοβόμουν τη διαδικασία του θανάτου. Περισσότερο με θλίβει η απουσία των δύο στοιχείων που προανέφερα. Αν και βέβαια, εφόσον θα βρίσκομαι σε κατάσταση μη ύπαρξης, προφανώς δεν θα έχω συνείδηση για να αντιληφθώ την έλλειψή τους. Όπως είπε και ο Επίκουρος: "Όπου είμαι εγώ, δεν είναι ο θάνατος. Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαι εγώ."