Κατά την γνώμη μου όχι δεν χρειάζεται. Δεν ξέρω για τις άλλες κατευθύνσεις (θετική στην 2α και τεχνολογική στην 3η ήμουν) αλλά εγώ δεν το θεωρώ απαραίτητο, τουλάχιστον στην τεχνολογική. Η αλήθεια είναι ότι φροντιστήριο με γράψαν οι γονείς μου στην 3η λυκείου. Στις αρχές αρχές όταν αρχίσαμε να κάνουμε τις πρώτες ασκήσεις ο καθηγητής μου στα μαθηματικά στο φροντιστήριο δεν με πίστευε ότι δεν έχω ξαναπάει φροντιστήριο, πολύ απλά επειδή έλυνα ασκήσεις (και ήξερα έννοιες όπως «συνάρτηση» και πως δουλεύει, «παραγοντοποίηση» και πως γίνεται…).
Το θέμα δηλαδή είναι να έχεις το ελάχιστο μυαλό πάνω σου και να πεις στον εαυτό σου ότι στα μαθήματα που σε ενδιαφέρουν δεν θα αφήσεις πολλά κενά από τις προηγούμενες χρονιές. Δηλαδή, όταν πήγα 1η λυκείου, κακά τα ψέματα η πιο γελοία τάξη του λυκείου που με λιγότερο διάβασμα νομίζεις ότι δεν πας καν σχολείο, έκανα τις βλακείες μου, αλλά μαθηματικά και φυσική φρόντισα να ξέρω τι μου γίνεται. Με αυτή την λογική συνέχισα και στην 2α. (έχει και τα κακά της αυτή η λογική, π.χ. από αρχαία δεν ξέρω τίποτα…) Το σημαντικότερο πράγμα απ’ όλα είναι να προσέχει κανείς στο μάθημα. Φυσικά θα ακούσεις από άλλους «καλά, η φυσικού δεν κάνει μάθημα στο σχολείο». Πώς να καταλάβει ότι κάνει μάθημα, όταν αυτός την ώρα του μαθήματος κοιτάει απ’ έξω, μιλάει κλπ; * Πάντα προσέχουμε στο μάθημα και πάντα ρωτάμε τις απορίες μας και δεν αφήνουμε να περάσουν έτσι. Εγώ τουλάχιστον έτσι έκανα…
Και στην 3η που όπως είπα με γράψανε φροντιστήριο, πήγα 1 φορά ΑΟΔΕ και ΑΕΠΠ και ένοιωσα ότι είμαι κυριολεκτικά ηλίθιος που χάνω την ώρα μου στο φροντιστήριο. Το έκοψα για αυτά τα μαθήματα και απλά πρόσεχα στο μάθημα στο σχολείο [16,1 ΑΟΔΕ και 18,5 ΑΕΠΠ πανελλήνιες, για να μην λέμε ότι δεν γίνεται (και ΑΟΔΕ γίνεται και 20 να γράψεις μόνος σου, αλλά να πω την αλήθεια το σιχαινόμουν το μάθημα και δεν του έδωσα την προσοχή που έπρεπε, λάθος μου.)] Για τα άλλα, πολλές φορές μου συνέβη να φύγω (ειδικά στην φυσική) από το φροντιστήριο με όχι και τόσο σιγουριά για ένα θέμα, και να το καταλάβω πλήρως από το σχολείο την επόμενη μέρα.
Συμπερασματικά λοιπών: όχι δεν είναι απαραίτητο. Αν είσαι συνειδητοποιημένος, μπορείς να το κάνεις και μόνος σου. Αν τελικά αποφασίσεις να γραφτείς, καλό θα ήταν, κατά την γνώμη μου, να δουλεύει σχολείο και φροντιστήριο αρμονικά (όχι μαλακίες «στο φροντιστήριο την λύνουμε διαφορετικά την άσκηση από το σχολείο» αλλά να συμβαδίζουν), και το ένα να καλύπτει τα τυχών κενά του άλλου (δηλαδή προσοχή και στο μάθημα του σχολείου, μην το υποβαθμίζετε. Αυτό πιστεύω ότι είναι το λάθος. Σκέπτονται όλοι ότι αν πάνε φροντιστήριο θα τα μάθουν. Προφανώς και όχι. Αν παρακολουθήσουν θα τα μάθουν. Και αν είναι να παρακολουθήσεις στο φροντιστήριο, γιατί να μην παρακολουθήσεις πρώτα στο σχολείο να δεις ότι σου κάνει; )
*Πραγματικό γεγονός με την φυσικού μας. Την είχα κατεύθυνση 2α και 3η λυκείου. Στην 2α ήμουν χαζός, είχα καθησυχάσει ότι έχει διαφορετική ύλη η 3η (χαζομάρα 100%) και δεν πρόσεχα, και πραγματικά νόμιζα ότι δεν κάνει μάθημα και τέτοια, με είχαν παρασύρει και οι άλλοι που δεν πρόσεχε κανείς και όλοι πήγαιναν φροντιστήρια από τότε. Στην 3η που την ξαναείχα, είχα πάρει την απόφαση ότι θα παρακολουθώ πάντα σοβαρά, και ανακάλυψα ότι κάνει το καλύτερο μάθημα, απλά το κάνει με τον τρόπο της που πρέπει να την παρακολουθήσεις. Πάλι κανείς δεν την πρόσεχε και πήγαιναν όλοι φροντιστήριο, εγώ την παρακολουθούσα και πραγματικά έμαθα φυσική από αυτήν και όχι από το φροντιστήριο, έκανε καταπληκτικό μάθημα. Στην 2α ήταν η χειρότερη μου καθηγήτρια, στην 3η χαλαρά η αγαπημένη μου, να φανταστείτε ακόμα και τώρα πάω στο σχολείο που και που να την δω τι κάνει, και έχουμε βγεί και βόλτα μετά το σχολείο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.