θεωρώ πως η εκτέλεση κάποιου, όποιος κι αν είναι αυτός ο κάποιος ό,τι κι αν έχει κάνει, δεν αποτελεί λύση. φυσικά ποτέ δε ξέρεις πως θα αντιδράσεις όταν βρεθείς εν βρασμω ψυχής. Ωστόσο, καλό θα ήταν γενικότερα στη ζωή μας να αποφεύγουμε τις ακρότητες και να επιδιώκουμε τη μεσότητα!!
btw, επειδή είδα διάφορα σχόλια υπέρ του φόνου στην περίπτωση κατάλυσης του δημοκρατικού πολιτεύματος, η γνώμη μου είναι πως η δημοκρατία ήδη αργοπεθαίνει και σ' αυτό την ευθύνη δεν την επωμίζεται ούτε ένας, ούτε 300, αλλά όλη η κοινωνία που από τη μία επικρίνει και δυσφορεί με την πολιτική που εφαρμόζεται από την εκάστοτε κυβέρνηση και από την άλλη κάθε τέσσερα χρόνια ψηφίζει τους ίδιους και τους ίδιους, επειδή αυτούς ψηφίζουν η μαμά και ο μπαμπάς και επειδή μας έχουν τάξει μία θέση εργασίας ή οτιδήποτε άλλο.
λέμε όλοι μας πως θέλουμε να αλλάξει η κοινωνία μας, κάποιοι (χωρίς να γενικεύω) το παίζουν μάλιστα και ψευτοεπαναστάτες, αλλά κανείς δεν προσπαθεί να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του. η αλλαγή, εξάλλου, ξεκινάει πρώτα από εμάς και μετά αποκτά ευρεία διάσταση στα πλαίσια μίας κοινωνίας.
έχω φτάσει στο σημείο, λοιπόν, να πιστεύω πως αυτό που ίσως αναστήσει την ετοιμοθάνατη δημοκρατία μας είναι αυτό που ο πλάτωνας ονόμασε αριστοκρατία του πνεύματος. τώρα το κατά πόσο μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο είναι άλλο θέμα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
