πάντως βλέπω ότι όλες σας, μιλάτε από θέση ισχύος!
θα ήθελα να μου εκφράζατε τις ίδιες θέσεις σας, ενώ ο πατέρας ή η μητέρα σας ήταν δολοφονημένοι και ο δολοφόνος μπόρεσε και ολοκλήρωσε την «μειωμένη» ποινή του με τα ελαφρυντικά,...κτλ...εκεί σας θέλω
όλα τα άλλα, είναι άλλα λόγια να αγαπιόμαστε :fss:
Όχι από θέσης ισχύος, αλλά σίγουρα έχουμε τη δυνατότητα αντικειμενικης θεώρησης των γεγονότων.
Κοίταξε να δεις. Αν εμένα μου σκοτώσουν τον πατέρα μου, ή τη μάνα μου, είναι φυσικό να επικεντρωθώ στην απώλεια, και με ό,τι αυτή σχετίζεται. Δε βρίσκω κάποιον ιδιαίτερο λόγο, ώστε να επιδιώξω την εκδίκηση μου απέναντι στο δολοφόνο. Βέβαια, θα αισθάνομαι μίσος, αλλά ποια είμαι εγώ, που θα απαιτήσω το θάνατό του?
Θεωρώ τα ισόβια αρκετά.Το να φτάσω στο σημειο να επιζητώ τη θανάτωση, η οποία να επιβάλλεται μάλιστα από την ίδια την πολιτεία, την έννομη θανατωση ενός ανθρώπου, όποιος και αν είναι, ό,τι και αν έχει κάνει, τα λόγια δεν είναι αρκετά για να το περιγράψω, μου φαίνεται απίστευτα βάρβαρο, απάνθρωπο, εξευτελιστικό, χυδαίο, ο τέλειος υποβιβασμός της ανθρώπινης ύπαρξης.
Από ποιον? Από την ίδια την πολιτεία. Που δε θα τον σωφρονίσει, επειδη κοστίζει, αλλά θα τον δολοφονήσει. Γιατί περί δολοφονίας πρόκειται, και ας εντάσσεται στα πλαίσια του νόμου. Ηθικά, ιδεολογικά, συναισθηματικά, απ'όπου και αν το πιάσεις, από κάπου χάνει.
Στα κράτη που εφαρμόζεται ως ποινή, δε νομίζω να έχει παρατηρηθεί βελτίωση της κατάστασης, αντίθετα, τα επίπεδα εγκληματικότητάς είναι υψηλά.
με αοριστορολογίες δεν μπορούμε να είμαστε σαφείς...:fss:
η τιμωρία του ημίμετρου ή με δόσεις ή του «ναι μεν αλλά» δεν είναι τιμωρία αλλά χάϊδεμα αυτιών...όμως θεωρώ γελοίο από την άλλη, όλους εσάς μόλις φτάσει ο κόμπος στο χτένι, να αναζητάτε ευθύνες από το κράτος για την διογκώμενη ανομία, ατιμωρισία, ανασφάλεια....κτλ...αν δεν υπάρχει προάσπιση της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, του ασύλου του πολίτη (του μεγαλύτερου αγαθού) δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία...
Από πού κι ως πού μιλάς για δημοκρατία, τη στιγμή που προτείνεις μεθόδους που την καταργούν? Γιατί εγώ, αυτό καταλαβαίνω.
Εσύ δεν ήσουν αυτός που αναζητούσε ευθύνες από το κράτος πριν από μερικά ποστ? Για την αποτυχημένη Ελλάδα?
ή παίρνεις αυστηρά νομοθετικά μέτρα διότι ο άνθρωπος χωρίς «νόμους» μετασχηματίζεται σε ζώο αλλιώς υπομένεις καρτερικά, την κοινωνία ζούγκλας της λογικής «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» με στόμα βουλωμένο...εξάλλου η ελευθερία του κάθε ανθρώπου εξαρτάται από τα όρια ελευθερίας που έχει θέσει ένας συνάνθρωπός μας...δυστυχώς όμως, πολλοί συνάνθρωποι, δεν έχουν μάθει να σέβονται την προσωπική μας ελευθερία (με την γενικότερη έννοια) και επειδή μας ενοχλούν με κάποιο οδυνηρό μη αναστρέψιμο κόστος πολλές φορές πρέπει να τιμωρούνται αυστηρά, αλλά όχι να θανατώνονται...
η κοινωνία είναι μια μικρογραφία της ζούγκλας των ζώων με την μόνη διαφορά ότι υπάρχουν νόμοι που οριοθετούν συμπεριφορές και κινήσεις για την ομαλότερη συμβίωση όλων μας...το θέμα είναι κατά πόσο θέλουμε να ισχύουν ή όχι οι νόμοι όταν πρέπει...
Αυστηρά νομοθετικά μέτρα μέχρι το σημείο, που σέβονται τον άνθρωπο, και δεν τον καταργούν ως ύπαρξη. Μιλάς για καρτερική υπομονή. Ο μελλοθάνατος, τι είδους υπομονή κάνει περιμένοντας το τέλος?
Εκθειαζεις τους νόμους σε μεγάλο βαθμο, και δε μπορώ να καταλάβω το γιατί.
Οι νόμοι πρέπει να εφαρμόζονται, αρκεί να υπάρχει η στοιχειώδης λογική πίσω από την εφαρμογή τους. Η "κοινωνία της ζούγκλας" που περιγράφεις, νομιζω "ζουγκλοποιείται" σε μεγάλο βαθμό, με την εφαρμογη της θανατικής ποινής. Γιατί τότε γινόμαστε κανίβαλοι. Η δολοφονία, ενός ατόμου, είναι κατακριτέα. Ο δολοφόνος πρέπει να τιμωρηθεί, σε λογικά πλαίσια, που αρμόζουν στο "μέγεθος της πράξης". Η πράξη, είναι έγκλημα, και αποτελεί παράβαση, γίνεται παρανομα.
Η θανατική ποινή εκ μέρους της πολιτείας, είναι πάλι δολοφονία, που γίνεται όμως νόμιμα, χωρίς να αποτελεί παράβαση.
Οξύμωρο?
