εγω ενα πραγμα θα επισημανω και αμα θελετε το πιστευετε αν δε θελετε σκασιλα μου,

στην εκκλησια αναφερεται ενας αγιος, ο αγιος αυγουστινος.αυτος καποια στιγμη στη ζωη του διατυπωσε αναλογους προβληματισμους.βγαινοντας εξω απο το σπιτι του συναντησε ενα μικρο παιδι το οποιο ηταν στην παραλια και γεμιζε με νερο μια γουρνα.ο αυγουστινος το ρωτησε τι προσπαθει να κανει.και κεινο ειπε να αδειασει τη θαλασσα στη γουρνα.ο αγιος το σκεφτηκε και γελασε και του ειπε να μην προσπαθει γιατι ειναι ανωφελο.πως να χωρεσει ολη η θαλασσα σε μια μικρη τρυπα.και τοτε το παιδι γυρισε και του ειπε αν η θαλασσα δε χωραει στην μεγαλη τρυπα που εφτιαξα πως μπορει το δικο σου μυαλο να χωρεσει το απειρο συμπαν.
Με την παραπανω αλληγορια-παραβολη θελω να τονισω το εξης, οσα και αν εχει κατορθωσει ο ανθρωπος,οσο και να θελει να κατακτησει τα παντα δε μπορει ποτε να συλλαβει με τον πεπερασμενο νου του ,την τελειοτητα και απειρια του συμπαντος.
για αυτο η εκκλησια μας καλει εμας να αποδεχτουμε αυτην την αληθεια ως υπερλογη και παραδοξη.