Στέφανε-Ιάσονα, επειδή ξεκίνησες κάτι πολύ όμορφο και σοβαρό (φαινομενικά έστω), το οποίο πήρε μια πολύ διαφορετική τροπή (δίκαια ή άδικα; δυστυχώς δε το ξέρουμε), γιατί δεν προσπαθείς να αποκαταστήσεις την αλήθεια και να κλείσεις στόματα;
Ξέρω πως δεν έχεις καμια υποχρέωση να το κάνεις, αλλα προσωπικά στη θέση σου θα παρέθετα εν συντομία το βιογραφικό μου υπο μορφή:
Γεννήθηκα τότε.
Έδωσα πανελλήνιες τότε.
Ξεκίνησα να διαβαζω για ΗΜΜΥ τότε.
Πέρασα τότε.
Ξεκίνησα εξ αποστάσεως δουλειά τότε.
Δεν χρωστάς εξηγήσεις σε κάνεναν, απλά μπορείς να το κάνεις για να σώσεις την υπόληψη της ιστορίας σου, η οποία ακούγεται πράγματι εντυπωσιακή.
Αυτό βρε αγαπητέ δεν προσπαθώ να κάνω από χθές; Θα κάνω μια τελευταία προσπάθεια, γιατί ειλικρινά λυπάμαι τον χρόνο που σπατάλησα άδικα.
Πολύ προσωπικές πληροφορίες δεν θα αναφέρω, καθαρά λόγω απορρήτου, ελπίζω αυτό να γίνεται κατανοητό και να μην είναι αίτιο κιάλλων συνωμοσιών.
Γεννήθηκα το 1998.
Έδωσα Πανελλήνιες 1η φορά το 2016.
Ξεκίνησα το 1ο έτος το φθινόπωρο του 2016.
Ξεκίνησα το 2ο έτος το φθινόπωρο του 2017.
Ξεκίνησα το 3ο έτος το φθινόπωρο του 2018.
Ήδη είχα αρχίσει να φλερτάρω με την ιδέα να αλλάξω σχολή.Το είχα ψάξει πολύ το ζήτημα, διάβαζα στο διαδίκτυο, ρωτούσα φίλους που σπούδαζαν στην σχολή, ξεφυλλιζα συγγράμματα από την βιβλιοθήκη για να καταλάβω αν ήταν ιδέα μου ή αν πράγματι μου άρεσε. Και όλα έδειχναν ότι μου άρεσε.
Άρχισα ιδιαίτερα μαθήματα παράλληλα με την σχολή την οποία μετά από λίγο σταμάτησα τελείως γιατί δεν έβγαινε και σχολή και διάβασμα. Το ότι εγώ ήθελα να ξαναδώ το ήξεραν μόνο οι γονείς μου.
Έδωσα Πανελλήνιες 2η φορά το 2019.
Μετά το που έδωσα, έφυγα για πρακτική σε Ιδιώτη γιατρό στο εξωτερικό. Ήταν κάτι που είχε ήδη κανονιστεί απο το προηγούμενο έτος. Μετά από προτροπή και τον γονιών μου, το θεώρησα ως τελευταία επιβεβαίωση αυτού που πήγαινα να κάνω. (Δεν είναι εύκολο πράγματα να αφήνεις έτσι την Ιατρική!) Κάθισα και το σκέφτηκα για όλο το επόμενο διάστημα που βρισκόμουν εξωτερικό.
Οι βαθμοί είχαν εντομεταξύ βγεί από τον Ιούνιο, ήξερα ότι είχα γράψει καλά και θεωρούσα σχεδόν σίγουρο ότι θα έπαιρνα μια θέση.Η οποία επιβεβαιώθηκε και όταν βγήκαν τα αποτελέσματα.
Έχοντας πλέον την εμπειρία από την πρακτική, και τα αποτελέσματα, όταν επέστρεψα Ελλάδα δεν έμενε παρά να διαγραφτώ από την σχολή και να γραφτώ στο ΗΜΜΥ της Ξάνθης.
Φθινόπωρο του 2019 λοιπόν αρχίζω ΗΜΜΥ.
Παράλληλα ψάχνω για δουλειά, γιατί θέλω να βγάλω κάποια χρήματα ανεξάρτητα από τους γονείς μου. Θα μπορούσα να γίνω σερβιτόρος, όπως κάνουν πολλοί που θα ήταν άσχετο με το αντικείμενο μου και δεν θα προσέφερε κάτι στο βιογραφικό μου. Αντί αυτού, επέλεξα να εργαστώ σε κάτι που έχει σχέση πάνω κάτω με το αντικείμενο σπουδών μου. Έψαξα στο διαδίκτυο και βρήκα αγγελίες. Πήρα τηλέφωνα και τελικά μετά από συνεντεύξεις βρήκα μια θέση ως βοηθός. Τα χρήματα είναι καλά σε σχέση με το αν δούλευα ως σερβιτόρος όχι ότι μπορείς να ζήσεις από αυτά. Χαρτζιλίκι βγάζω. Και δουλεύω από το σπίτι.
Είμαι πολύ δραστήριος στην σχολή μου και όπως είπα συμμετέχω σε πολλές δραστηριότητες εκτός και εντός σχολής. Πρίν μερικούς μήνες μάθαμε ότι ένα Ολλανδικό πανεπιστήμιο του Tilburg χορηγεί υποτροφίες. Το βιογραφικό σου μαζί με τους βαθμούς και άλλες δεξιότητες που έχεις είναι πολύ σημαντικό. Δεν θα μπω σε βάθος, αλλά έχω μια από τις θέσεις προς το παρόν. Αν δηλαδή η ακαδημαϊκή μου πορεία συνεχίσει να είναι καλή, πιθανώς να την πάρω.Υποτροφία σημαίνει ότι θα έχω κάποια χαμηλότερα δίδακτρα το τονίζω όχι ότι θα μου χορηγηθεί δωρεάν. Γενικά το ζήτημα υποτροφίες στην Ελλάδα βλέπω ότι είναι πολύ παρεξηγημένο, ελάχιστοι γνωρίζουν τι ακριβώς σημαίνει ή έχουν κάνει αίτηση για μια.
Κατά την διάρκεια της καραντίνας αποφασίσαμε με έναν φίλο μου να ξεκινήσουμε μια start-up, δική του ιδέα.Τώρα, ξεκινάμε και βρισκόμαστε ακόμη σε πολύ πειραματικό στάδιο. Δεν αποτελεί δική μου προτεραιότητα περισσότερο, εκείνος βάζει όλη τη δουλειά προς το παρόν.
Προς το παρόν αυτό που κάνω εγώ είμαι να επικεντρώνομαι στην σχολή μου.
Έγραψα αυτό το κείμενο ως καθαρά, δική μου εμπειρία γιατί διάβασα ένα ποστ ενός παιδιού που αισθάνονταν λέει πίεση από τους γονείς του. Δεν είπα ποτέ ότι αυτό ισχύει για όλους, είπα τι έζησα εγώ. Και πως κατέληξα. Το ίδιο λέω σε όποιον μαθαίνει ότι σπούδαζα Ιατρική πρίν τον ΗΜΜΥ. Όταν κάποιος λέει τα χειρότερα για την Ιατρική του λέω τα καλύτερα, και όταν κάποιος λέει μόνο τα καλά της Ιατρικής οφείλω να πω και την άλλη πλευρά της, όπως την βίωσα εγώ. Δεν είναι ούτε άσπρο ούτε μαύρο. Όπως λέω σε όσους με ρωτάνε, και το ίδιο είπα στον αδερφό μου όταν έμενε είναι μια απαιτητική σχολή που την βγάζεις μόνο αν το γουστάρεις πραγματικά. Ήρθε η ξαδέρφη μου και με ρώτησε θυμάμαι μια φορά, να δηλώσω Ιατρική; Και της λέω ξερά όχι. Και μου λέει γιατί όχι;! Και της λέω γιατί αν πράγματι το ήθελες δεν θα μου έκανες αυτήν την ερώτηση τώρα. Κάποιος που πράγματι το θέλει δεν αναρωτιέται.Δεν έχει αμφιβολίες. Συχνά ακούω και το άλλο, θέλει πολύ διάβασμα; Τι να απαντήσεις σε αυτό, κάθε φορά που σκουω τέτοιες ερωτήσεις απορώ..
Ας μιλήσουν και τα παιδιά που σπουδάζουν Ιατρική, ίσως τα πουν καλύτερα.
Νομίζω δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο. Ξανατονίζω ότι αυτή ήταν η δική μου εμπειρία.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 20 Μαΐου 2020
Κι εγώ ανησυχώ για το τι θα κάνω αν γράψω 15 στην έκθεση
Με 15 στην έκθεση πολύ δύσκολα να μπει κάποιος Ιατρική. Οι περισσότεροι γράφουν 17+ και δεν εισάγονται κιόλας.. Μια φιλόλογος μου θυμάμαι την πρώτη χρονιά μου έλεγε ότι είχε μαθητές άριστους στα θετικά και κόπηκαν από την Έκθεση. Και δεν ήξερε τι να τους κάνει γιατί Έκθεση 20 δεν γράφεις..