Πιθανόν να σε εκπλήξει αγαπητέ αυτό που θα πω αλλά σε γενικές (τονίζω το γενικές) γραμμές συμφωνώ μαζί σου!!! Δεν θα το αναλύσω ιδιαίτερα, όμως έχω την πεποίθηση ότι αυτή η κατάσταση δεν πρόκειται να αλλάξει τουλάχιστον όχι "στις μέρες μας". Και δεν θα αλλάξει επειδή η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού είναι υπέρ του εναγκαλισμού Κράτους-Εκκλησίας! Ακόμα και οι κυβερνήσεις να έριχναν γροθιά στο μαχαίρι (που όπως είναι ευνόητο δεν θα τους συνέφερε να κάνουν κάτι τέτοιο ποτέ), ακόμα και η Εκκλησία να έκανε πίσω (που επίσης είναι ευνόητο ότι δεν θα τους συνέφερε να κάνουν πίσω ποτέ), θα έβλεπες τον απλό κόσμο από το Ορμένιο του΄Εβρου μέχρι τη Γαύδο της Κρήτης να έρχονται στην Αθήνα προκειμένου να τους λυντσάρουν και να απαιτούν να παραμείνει η κατάσταση ως έχει! Γιαυτό λοιπόν λέω ας λυθούν κάποια σοβαρότατα προβλήματα της παιδείας και από τη στιγμή που η συμμετοχή στα τελετουργικά της θρησκείας δεν είναι υποχρεωτική, ας απέχουν όσοι δεν το επιθυμούν!
Δεν εκπλήσσομαι που συμφωνείς μαζί μου, σε καλώ όμως να μην εκπλαγείς που συμφωνὠ και εγώ μαζί σου
Πράγματι, οποιαδήποτε απόπειρα να προχωρήσει ο διαχωρισμός Κράτους - Εκκλησίας θα συνοδευόταν από σθεναρή αντίσταση και προπαγάνδα των ρασοφόρων ώστε να επαναστατήσει το ποίμνιο. Η συζήτηση εδώ ξεστρατεί, οπότε ας επικεντρωθούμε στο θέμα της θρησκείας στα σχολεία, που και αφορά αυτό το thread.
Έστω ότι η κυβέρνηση Χ καταργεί την πρωινή προσευχή, αφαιρεί τα θρησκευτικά σύμβολα από τα σχολεία και αντικαθιστἀ το μἀθημα των θρησκευτικών με κάτι πιο... ουσιώδες. Οι παπἀδες αμέσως θα προβάλλουν ένα κάρο προπαγανδιστικές αερολογίες για το πως μια τέτοια πράξη διαφθείρει τη νεολαία και θα καλέσουν τους πιστούς σε διαμαρτυρία, όπως είπες.
Γιατί προπαγανδιστικές αερολογίες; Γιατί, ξανά, μία από τις αρρώστιες της ελληνικής κοινωνίας είναι η επιθυμία του μέσου Έλληνα να χώνει τη μύτη του σε ζητήματα που δεν τον αφορούν. Καταλαβαίνεις σίγουρα ότι αν κἀποιος μπορεί να εκμεταλλευτεί τη συνήθεια αυτή για να σωθεί, θα το κἀνει δίχως ενοχές.
Η κατάργηση της πρωινής προσευχής και οι συναφείς μεταρρυθμίσεις αφορούν αποκλειστικά και μόνο τη μαθητική και εκπαιδευτική κοινότητα. Δεν αφορούν ούτε τον αγρότη, ούτε τον συνταξιούχο, ούτε τον μαγαζάτορα, ούτε τον ψαρά. Όχι επειδή τἀχα είναι "ανάξιοι", αλλά επειδή δεν διαθέτουν τις απαραίτητες γνώσεις για να εκφέρουν γνώμη σε ένα τέτοιο ζήτημα Παιδείας.
Ο μέσος αγρότης που θα κατέβει, για παράδειγμα, στη διαμαρτυρία αυτή, πολύ πιθανό να μην γνωρίζει ότι ο θεσμός της προσευχής έχει απαξιωθεί τα τελευταία χρόνια, όπως τόνισαν και οι υπόλοιποι. Από την ελάχιστή μου εμπειρία στο σχολείο, από τους 350 μαθητές, 3-4 έλεγαν την προσευχή και ζήτημα αν η πλειοψηφία έκανε το σταυρό της από πίστη και όχι συνήθεια. Δεν γνωρίζει επομένως, ο αγρότης, ότι η ενεργή συμμετοχή στην προσευχή αντιπροσωπεύει λιγότερο από ένα πολύ γενναιόδωρο 25% στα περισσότερα σχολεία.
Εξίσου, ο μέσος συνταξιούχος, του οποίου η μαθητική καρέκλα έχει σαπίσει εδὠ και μισό αιὠνα, πιθανώς αγνοεί ότι το μἀθημα των θρησκευτικών έχει μεταλλαχθεί σε ὠρα του παιδιού ή ότι το διδακτικό περιεχόμενο του μαθήματος αποτελεί καθαρἀ χάσιμο χρόνου και ενέργειας, καθώς και ότι το τρίπτυχο "πατρίς - θρησκεία - οικογένεια" δεν αποτελεί πια τον πυλὠνα της ελληνικής εκπαίδευσης και καθημερινότητας, τουλάχιστον για τους νέους.
Μέσα στην άγνοια, επομένως, εύκολα αυτοί θα παρασυρθούν και θα χειραγωγηθούν από τον κλήρο.
Γιατί, λοιπόν, σε ένα τέτοιο ζήτημα να πρέπει να ακούσουμε τη γνὠμη ανθρώπων που ουδεμία σχέση έχουν με την Παιδεία και ουδεμία γνὠση για την τρέχουσα κατάσταση; Ακόμα περισσότερο, γιατί αυτή η πλειοψηφία πρέπει να δεσμεύει την κυβέρνηση για ζητήματα που δεν την αφορούν; Ακόμα ακόμα περισσότερο, γιατί πρέπει η πνευματική πρόοδος και η Παιδεία να είναι δέσμια στις αποφάσεις τρίτων;
Δεν θα βάζαμε ποτέ τον φιλόλογο ή τον μαθηματικό να εκφέρει γνὠμη για τον καλύτερο τρόπο να καλλιεργηθεί ένα χωράφι, γιατί να βάζουμε λοιπόν τον αγρότη να αποφασίζει για την Παιδεία;
Συμφωνὠ, ωστόσο, ὀτι η εκπαίδευση αντιμετωπίζει πολύ πιο σημαντικά και επιτακτικά προβλήματα. Αν δεν μπορούμε, όμως, να λύσουμε ένα τέτοιο ζήτημα λόγω της αντίδρασης άσχετων με τον χώρο ατόμων, φαντάσου πὀσα εμπόδια θα συναντήσουμε, και συναντάμε, στα πιο καίρια θέματα.