Οι έννοιες αυτές αντικατοπτρίζουν τις ιδέες δύο μεγάλων ρευμάτων, των εμφυτοκρατών ή
νατιβιστών και των
εμπειριστών.
A priori χαρακτηρίζεται η γνώση που αποτελείται από
έμφυτες ιδέες που προηγούνται της εμπειρίας, ενώ
a posteriori η γνώση που προέρχεται από την εμπειρία. Ο
Πλάτων υπήρξε από τους πρώτους που υποστήριξε την ιδέα της
a priori γνώσης, θεωρώντας ότι η ψυχή έχει γνωρίσει τις ιδέες, άρα και την αλήθεια πριν από την γέννηση.
Ρασιοναλιστικά ρεύματα που υποστήρηξαν την
a priori γνώση εμφανίστηκαν και τον 17ο αιώνα με κύριο εκπρόσωπο τον
Ρενέ Ντεκάρτ. Δριμεία κριτική πάνω στη θεωρία της
a priori γνώσης έκανε ο Άγγλος εμπειριστής φιλόσοφος
Τζων Λοκ, ο οποίος θεωρούσε ως πηγή γνώσης την εμπειρία λέγοντας ότι το υποκείμενο από την γέννησή του είναι
tabula rasa, δηλαδή μια άγραφη δέλτος πάνω στην οποία καταγράφονται οι εμπειρίες της καθημερινότητας.