Οι εκτρώσεις υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Είτε το θέλουμε είτε όχι, άλλοτε είναι θεμιτή η άμβλωση και άλλοτε θεωρείται φόνος. Αυτό ωστόσο έχει να κάνει με την ουδετερότητα της επιστήμης και αν και κατά πόσο αυτή υφίσταται. Πολλοί για παράδειγμα θεωρούν την ευθανασία κάτι το βάρβαρο, ωστόσο θα θέλατε να βλέπατε τον πιο κοντινό σας άνθρωπο να ψυχορραγεί με την υποστήριξη μηχανημάτων; Η θανατική ποινή θεωρείται κάτι το ανάλγητο, αλλά ποιος δε θα ήθελε να στραγγαλίσει με τα ίδια του τα χέρια τον φονιά του ίδιου του του παιδιού;(μακρυά από εμάς αυτά...) Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την έκτρωση την οποία κατά τα άλλα θεωρούμε κάτι το απεχθές ΑΛΛΑ υπό προϋποθέσεις επιτρεπτή. Έτσι είναι είτε το θέλουμε είτε όχι και αυτές οι αντιφάσεις πάντοτε θα υπάρχουν θέλοντας και μη όχι μόνο στις εκτρώσεις αλλά και σε πολλούς άλλους κλάδους της επιστήμης οι οποίοι ολοένα και θα πληθαίνουν όσο αυτή κινείται με φρενήρεις ρυθμούς, είτε λέγεται κλονοποίηση, είτε σχάση των ατόμων, είτε "σπάσιμο" του κώδικα DNA.
Από 'κει και πέρα, εμένα προσωπικά με θίγουν άλλα ζητήματα γύρω από το θέμα από τη στιγμή βέβαια που θεωρούμε την άμβλωση ως κάτι το υπαρκτό και μέρος της σημερινής, και όχι μόνο, πραγματικότητας...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.