Είμαι υπέρ των αμβλώσεων κατά τις εξής περιπτώσεις:
1. Η μέλλουσα μητέρα πάσχει από κάποια ασθένεια που υπάρχει κίνδυνος να μεταδοθεί και στο έμβρυο και να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή του ή αυτή της η κατάσταση (αρρώστεια + εγκυμοσύνη) να θέτει σε κίνδυνο τη δική της ζωή.
2. Διάγνωση ή πιθανότητα το έμβρυο να πάσχει από κάποιο σύνδρομο (π.χ. σύνδρομο Down) που δεν θα του επιτρέπει να είναι φυσιολογικό σε γενικά πλαίσια.
3. Η μέλλουσα μητέρα είναι σε ηλικία που δεν της επιτρέπει να διαθέτει ούτε την ωριμότητα ούτε και τα μέσα για να μεγαλώσει αξιοπρεπώς, σωστά και με αυτάρκεια το παιδί (διότι κακά τα ψέματα, δεν παίζει μόνο ρόλο η ζωή, αλλά και η ποιότητα αυτής).
4. Βιασμός. End of story.
Και επειδή διάβασα μετά το ποστ μου ορισμένες απόψεις, δεν καταλαβαίνω από που και ως που μία κοπέλα/γυναίκα να κατακρίνεται τόσο για μια απόφαση τόσο προσωπική, για κάτι το οποίο στο κάτω κάτω συμβαίνει μέσα στο ίδιο της το σώμα και έχει κάθε δικαίωμα αν θέλει να το σταματήσει.
Ρωτάω εσάς, τις κοπέλες του φόρουμ που έχουν ολοκληρωμένες σχέσεις και είναι οι περισσότερες κάτω των δεκαοκτώ, όπως κι εγώ: Εάν τύγχαινε, μία στο εκατομμύριο να πάει κάτι στραβά και να μείνετε έγκυοι, δεν θα προχωρούσατε σε μία άμβλωση; Εγώ έτσι πιστεύω.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.