Το βιβλίο που διαβάζω αυτό τον καιρό

[Ουριήλ]

Ένα κλασσικό αλλά και το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

Γραμμένοι σαν μια σειρά από επιστολές «Οι Φτωχοί» διηγούνται την τραγική ιστορία ενός υπαλληλάκου και της ανεκπλήρωτης αγάπης του για μια νεαρή κοπέλα. Θέλοντας να βοηθήσει αυτήν και την οικογένειά της, πουλάει ό,τι έχει και δεν έχει, αλλά η καλοσύνη του δεν τον οδηγεί παρά μόνο σε ακόμη χειρότερη φτώχεια και τελικά στην ακολασία. Με την έμμονη ιδέα ενός τυπικά περιθωριακού, είχε την ακράδαντη πεποίθηση ότι η ευτυχία μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τα πλούτη.

 

[Εριφύλη]

Ένα κλασσικό αλλά και το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι.

Ντοστογιέφσκι Δευτέρα Γυμνασίου το είχα διαβάσει θυμάμαι, μου το είχε δώσει η αγαπημένη μου φιλόλογος!

 

[giannhs2001]

Βιβλίο που έγραψε ο Μπενίτο Μουσσολίνι..αξίζει να διαβαστεί για εμένα. Μέσα περιλαμβάνει και τη πολιτική του διαθήκη σε μορφή συνεντεύξεως και άλλα κείμενα. Κατανοείς τις αρχές του Φασισμού που δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν σήμερα αλλά είναι και λίγο ρηχό κείμενο. Ας πούμε δεν φαίνονται οι οικονομικές απόψεις του Μουσσολίνι ξεκάθαρα παρά μόνο αοριστολογίες περί σοσιαλισμού μέσω της κορπορατιστικής κρατικής δομής.

Όσο και αν δεν μας συμφέρει ως Έλληνες, ήταν ένας μεγάλος Ηγέτης, από τους μεγαλύτερους που γνώρισε η Ιταλία.

 

[Guest 292010]

We need bad feelings people

 

[Lider]

Σέρλοκ Χολμς

 

[Cade]

 

[Pak]

Ενα τέτοιο ποστ περίμενα. Επιτέλους κάποιος

 

[giannhs2001]

Εχθές ολοκλήρωσα το «η φάρμα των ζώων» του Τζωρτζ Όργουελλ. Δεν εντυπωσιάστηκα τόσο μπορώ να πω. Έξυπνη αλληγορία χωρίς ουσία όμως και ιστορικά αναπόδεικτη. Απορώ πως ζητωκραυγάζουν τόσο για αυτό το βιβλίο πάντως.

Τώρα έχω αρχίσει το υπέροχο βιβλίο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Μαουτχάουζεν». Ένα βιβλίο για γερά στομάχια. Είχε την ατυχία να ευρεθεί αιχμάλωτος των Ναζί και εστάλη εις το φρικιαστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και εξόντωσης Μαουτχάουζεν Γκούζεν της Αυστρίας. Μέσα στο βιβλίο γίνεται μία εκτενέστατη αναφορά για τη φρίκη που έζησαν αυτοί οι άνθρωποι εκεί ( ιδίως Εβραίοι ). Ένα άριστο βιβλίο που περιγράφει ζωντανή μαρτυρία ανθρώπου που έγινε μάρτυρας της θηριωδίας των Ναζί.

 

[Στεφανος56]

Εγώ τελείωσα την καμαριέρα ωραία ΡΟΗ ανατροπή στο τέλος και ξεκίνησα ένα ιστορικό μυθιστόρημα αλλά πολύ περιγραφή γαμωτο καο δεν με τραβάει πολύ λέγεται

 

[Εριφύλη]

Νάρκισσος και Χρυσόστομος Έσσε

 

[Oof]

Διαβάζω την αυτοβιογραφια(δεν είναι αυτοβιογραφια με την αυστηρή έννοια αλλά εξηγεί τον τρόπο ζωής του) του Νιτσε. Αν εξαιρέσεις τα μισογυνιστικα σχόλια, (κυριολεκτικά υποστηρίζει ότι το γυναικιο κίνημα δικαιωματων ξεκίνησε από γυναίκες που νευρίασαν επειδή δεν μπορούσαν να τεκνοποιησουν) και τα αρκετά τύπου είμαι πολύ έξυπνος κλπ(τα πρώτα κεφάλαια είναι : γιατί είμαι τόσο σοφός, γιατί είμαι τόσο έξυπνος, γιατί γράφω τόσο καλά βιβλια, αλλά αλλού αυτοσαρκαζεται να του το δώσουμε αυτο) έχει πολλά profound πράγματα να σκεφτείς και παραθέτει μια περίληψη των ιδεών του.

 

[ultraviolence]

Αγκάθα Κρίστι - Το πτώμα στη βιβλιοθήκη
*το δικό μου λόγω πτυχιακής*

 

[hl_amhxanos]

Αγκάθα Κρίστι - Το πτώμα στη βιβλιοθήκη
*το δικό μου λόγω πτυχιακής*

master thesis ?

 

[Guest 749981]

 

[Guest 586541]

Εχθές ολοκλήρωσα το «η φάρμα των ζώων» του Τζωρτζ Όργουελλ. Δεν εντυπωσιάστηκα τόσο μπορώ να πω. Έξυπνη αλληγορία χωρίς ουσία όμως και ιστορικά αναπόδεικτη. Απορώ πως ζητωκραυγάζουν τόσο για αυτό το βιβλίο πάντως.

Ζητωκραύγαζαν καθώς εξυπηρετούσε την αντικομμουνιστική τάση της εποχής.

Τόσο η Φάρμα όσο και το 1984, από αισθητικής πλευράς, δεν μου άρεσαν και εμένα.

Υπό ποια έννοια ιστορικά αναπόδεικτη; Αναφέρεσαι την τελευταία σκηνή ή στις αλληγορίες γενικότερα; Νομίζω πως οι αλληγορίες ανταποκρίνονται σε ιστορικά γεγονότα, όπως αυτή με τον μύλο που γκρεμίζεται, αν θυμάμαι καλά.

Διαβάζω την αυτοβιογραφια(δεν είναι αυτοβιογραφια με την αυστηρή έννοια αλλά εξηγεί τον τρόπο ζωής του) του Νιτσε. Αν εξαιρέσεις τα μισογυνιστικα σχόλια, (κυριολεκτικά υποστηρίζει ότι το γυναικιο κίνημα δικαιωματων ξεκίνησε από γυναίκες που νευρίασαν επειδή δεν μπορούσαν να τεκνοποιησουν) και τα αρκετά τύπου είμαι πολύ έξυπνος κλπ(τα πρώτα κεφάλαια είναι : γιατί είμαι τόσο σοφός, γιατί είμαι τόσο έξυπνος, γιατί γράφω τόσο καλά βιβλια, αλλά αλλού αυτοσαρκαζεται να του το δώσουμε αυτο) έχει πολλά profound πράγματα να σκεφτείς και παραθέτει μια περίληψη των ιδεών του.

Τεράστια προσωπικότητα, με αρκετές ρηξικέλευθες ιδέες που προέκυψαν από τον ιδιαίτερο τρόπο σκέψης του, αρκετοί ενδοιασμοί μπορούν να διατυπωθούν για μη-αυστηρότητα στην εξαγωγή συμπερασμάτων (παράδειγμα: Υπεράνθρωπος).
Έπεσε μέσα στην πρόβλεψή του περί ηθικού μηδενισμού που θα κυριαρχίσει (αυτό που συμβαίνει σήμερα) και μαίνεται το ερώτημα του πώς θα οργανωθεί η κοινωνική ζωή στα επόμενα χρόνια και αν θα δούμε την μεταστοιχείωση των αξιών κατά τα δικά του πρότυπα.

Από τους πολύ λίγους -και ίσως ο μοναδικός στοχαστής- που έχει καταφέρει να επηρεάσει (σχεδόν) όλες τις σύγχρονες σχολές σκέψης.

 

[monaxiko brizolaki]

Jane Eyre της Bronte

 

[Αναστασία197]

Αυτές τις μέρες διάβασα "Το αγόρι με την ριγέ πυτζάμα".
Αναφέρεται στο Ολοκαύτωμα των Εβραίων.
Εξαιρετικό και ευανάγνωστο βιβλίο!

 

[augustine]

Ο ανθρώπινος παράγοντας/Γκράχαμ Γκριν

 

[rempelos42]

 

[Sherlockina]

To τραγούδι του Αχιλλέα