Το βιβλίο που διαβάζω αυτό τον καιρό

[Oof]

Ένα one day read που μόλις τελείωσα είναι η πολιτική ανυπακοή του θορω(ειναι γύρω στις 50 σελίδες σκεφτείτε).Αν και είναι μικρό σε έκταση, αξίζει πιστεύω γιατί προβληματίζει τον αναγνώστη για το τι πρέπει να κάνουμε αν ένας νόμος είναι άδικος ή μια κυβέρνηση λειτουργεί άδικα, το οποίο λέγεται ότι ενέπνευσε αγωνιστές όπως ο Γκάντι ο Μάρτιν Λούθερ κινγκ και το civil rights movement στην Αμερική πρωτίστως. Παράλληλα θέτει και άλλους προβληματισμούς όπως αν πρέπει να ψάξουμε καλύτερο σύστημα από τη δημοκρατία, πως οφείλει να ζει κανείς αν θέλει να έχει καθαρή συνειδηση, πως επηρεάζουν τα χρήματα και η κυβέρνηση τον άνθρωπο κλπ.

 

[VFD59]

Διαβασα προσφατα σε ενα μηνα το Brave new world του Huxley και το 1984 του Orwell. Και τα δυο ωραια βιβλια, για μελλοντικες δυστοπιες, το 1984 ηταν πιο καλα γραμμενο, αλλα το BNW εχει πεσει μεσα σε πολλα πραγματα του συγχρονου κοσμου.

Επισης διαβασα το "τυραννια της αξιας" του Michael Sandel, πολιτικου επιστημονα του Harvard. Ειναι μια κριτικη της τεχνοκρατιας και πως οι αποτυχιες της εχουν οδηγησει στο κυμα λαικισμου που βλεπουμε στην Δυση και την ανοδο πολιτικων οπως ο Trump. Ασκει κριτικη σε πολιτικους τυπου Obama, Merkel και Tony Blair και πως με την νεοφιλελευθερη πολιτικη τους και την αγνοια τους για τα προβληματα των χαμηλων ταξεων, οθησαν την εργατικη ταξη στην αγκαλια της ακροδεξιας.

 

[Joji]

Το πρώτο βιβλίο της Λένας που διαβάζω and I’m absolutely hooked. Βέβαια έπαθε λίγο wattpadism στην μέση του βιβλίου αλλά okay I don’t judge. Δεν θα πω παραπάνω, πηγαίντε αγοράστε το χθες κιόλας.

 

[giannhs2001]

Σίγουρα κάποιοι θα ξέρουν τι τρέλα έχω με τα παλαιά αντικείμενα και ιδίως με τα παλαιά βιβλία που έχω μερικά αυτών ως ιερή συλλογή μου που κανείς δεν επιτρέπεται να αγγίξει . Αυτό το καιρό διάβασα δύο υπέροχα βιβλία τα οποία πρόσφατα πρόσθεσα στην συλλογή μου.

Τώρα μόλις ολοκλήρωσα αυτό εδώ που αγόρασα εχθές. Ένα βιβλίο γραμμένο το 1940 από την ΕΟΝ ( Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας ) την νεολαία του καθεστώτος Μεταξά ( 4η Αυγούστου ) και ουσιαστικά ήταν σειρά τέτοιων βιβλίων όπου μάθαιναν οι νέοι και οι νέες βασικές γνώσεις περί υγιεινής με κάποια επιφανειακή αναφορά σε ζητήματα του ύδατος, σωματολογικά κλπ. Με λυπεί που οι δράσεις και το μεράκι της τότε ΕΟΝ ( γυμναστική, ασκήσεις προσκοπικού χαρακτήρος, μαθήματα πρώτων βοηθειών, οικοκυρικά, ενημερωτικά βιβλιαράκια για τη ζωή όπως το παρά κάτω κλπ κλπ κλπ ) δεν διδάσκονται πουθενά σήμερον, ούτε καν εις τα σχολεία.

Το επόμενο που τελείωσα προ ολίγων ημερών είναι ουσιαστικά αυτό το βιβλίο το οποίο γράφτηκε το 1962 από κάποιον καθηγητή Σουλτάτη και κάνει ένα υπερβολικά επιφανειακό πέρασμα της ελληνικής ιστορίας από τα αρχαία χρόνια του Μινωικού πολιτισμού έως περίπου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Προφανώς για να χώρεσε κάτι τέτοιο σε 77 σελίδες ελπίζω να είναι κατανοητόν για το πόσο επιφανειακά τα προσέγγιζε.

 

[VFD59]

Μόλις τελείωσα το "Dune: Messiah", το δεύτερο βιβλίο από την σειρά έπος επιστημονικής φαντασίας του Frank Herbert "Dune". Ίδια εποχή πέρσι διάβασα το πρώτο και μετά σταμάτησα λόγο Πανελέλε. Του χρόνου θα διαβάσω και το τρίτο έτσι όπως το πάω.

Δεν θα αναφερθώ στην πλοκή επειδή αναγκαστικά θα πρέπει να αποκαλύψω πράγματα από το πρώτο βιβλίο και δεν θέλω να το χαλάσω σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί.

Ωραίο το Dune Messiah, αλλά κάπου στην μέση κάνει κοιλιά και μόνο στο τέλος κάπως το σώζει. Άμα ποτέ πάνε να το κάνουν ταινία μετά το Dune part 2 θα δυσκολευτούν. Ουσιαστικά απλά γεμίζει το κενό ανάμεσα στο πρώτο και στο τρίτο βιβλίο. Είναι γεμάτο με συζητήσεις των χαρακτήρων και σκέψεις του πρωταγωνιστή και δεν έχει καθόλου δράση, άντε να το κάνεις τώρα ταινία.
Επίσης, υποπτεύομαι ότι η Ελληνική μετάφραση που διαβάζω δεν είναι και η καλύτερη. Γενικά η Ελληνικές μεταφράσεις σχεδόν ποτέ δεν είναι ικανοποιητικές. Πάντα χάνετε το ύφος από το βιβλίο. Στην Α και Β Λυκείου είχα διαβάσει την σειρά A song of Ice and Fire του Martin στα Ελληνικά, μου άρεσε, και μετά τυχαία μια μέρα έπεσε το μάτι μου σε ένα απόσπασμα που θυμόμουνα από ένα από τα βιβλία στα Αγγλικά, και ήταν σαν να διαβάζω άλλο βιβλίο.

 

[giannhs2001]

Μια συλλογή έργων του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Ομολογώ ότι προσωπικά έχω εκπλαγεί. Ο Παπαδιαμάντης μπορεί να μιλήσει στη λαϊκή ψυχή. Βασανισμένοι άνθρωποι, μέθυσοι, ερωτικοί καημοί/ σεβντάδες, φτωχοί άνθρωποι, καραβοκυραίοι κλπ κλπ όλα ευρίσκονται εις αυτή τη συλλογή έργων του. Σχετικά βαριάς μορφής καθαρεύουσα με πολλούς ιδιωματισμούς, από νησιώτικους ιδιωματισμούς έως και ναυτικές ορολογίες και αρβανίτικη διάλεκτο αλλά κυρίως με λαϊκό ύφος και τόνο. Ο Παπαδιαμάντης δεν κάνει γλωσσική επίδειξη. Όλα μαζί. Ομολογώ πως δεν έχω ευχαριστηθεί ανάγνωση τόσο πολύ. Μέσα σε ένα 24ωρο 200 σελίδες έβγαλα

Το προτείνω σίγουρα σε όσους και όσες δεν έχουν θέμα με τη καθαρεύουσα.

 

[rempelos42]

Μια πιο σωστή -κατά τη γνώμη μου- αφήγηση της ιστορίας μας...

 

[giannhs2001]

Μια πιο σωστή -κατά τη γνώμη μου- αφήγηση της ιστορίας μας...

Καλό ε; Είναι εις τας προθέσεις μου να το επάρω κάποια στιγμή. Με έχει εξάψει τη περιέργειαν τούτο το βιβλίον.

Ο Ραφαηλίδης είναι Άξιος με κεφαλαίο Α.

 

[Sherlockina]

 

[Oof]

Ένα βιβλίο μικρής έκτασης, περί 100 σελίδων, του κοινωνιολογου zygmunt Bauman που διαψεύδει ορισμένους μύθους πίσω από την ελεύθερη αγορά. Χρησιμοποιεί ποικίλα στατιστικά δεδομένα που καταδεικνυουν την κοινωνική ανισότητα και την επιταχυνομενη αύξηση της , ενώ αποκαλύπτει το αναποδεικτο των "αληθειων" τις οποίες έχουμε οι περισσότεροι σαν δεδομένες, εξαιτίας των οποίων υπερασπιζομαστε το τρέχον σύστημα, ενώ εξηγεί και την επιρροή του στις κοινωνικές σχέσεις.

 

[Oof]

Ένα μικρό βιβλίο του γνωστού Fernando Pessoa, ο αναρχικός τραπεζίτης. Πρόκειται για ένα διήγημα περί 70 σελίδων στο οποίο διεξάγεται ένας διάλογος όπου ο τραπεζίτης εξηγεί τον συλλογισμό που τον οδήγησε στην ιδέα του αναρχισμου και αυτο που εκπλήττει τον καθε αναγνώστη, γιατί ακούγεται τέρμα αντιφατικό, ότι δηλαδή με το να είναι τραπεζίτης αν και θα έλεγε κανεις ότι γίνεται υπερασπιστής των κοινωνικών συμβάσεων ίσα ίσα εκτελεί το καθήκον του για τον αναρχισμο.

 

[giannhs2001]

Διαβάζω αυτό το υπέροχο λογοτεχνικό μυθιστόρημα " Το Κιβώτιο ". Έχει μοναδικό τρόπο γραφής μιας μαρτυρίας ενός ατόμου του ΔΣΕ ( οι κομμουνιστές στον εμφύλιο ) όπου ανακρίνεται για μια αποτυχημένη αποστολή μεταφοράς ενός κιβωτίου. Το βιβλίο έχει όντως μοναδικό τρόπο γραφής γιατί ο συγγραφεύς επιτυγχάνει να δώσει πράγματι την εικόνα μιας μαρτυρίας. Δεν είναι μια απλή ιστορία με αρχή μέση και τέλος αλλά το κάνει να φαίνεται σαν πράγματι να διαβάζεις κάποιου ανθρώπου τη μαρτυρία των γεγονότων που έζησε ( με το να ξεχνάει, να συμπληρώνει αργότερα κάποια πράγματα, να ανατρέχει στο παρελθόν κλπ ). Βέβαια αυτό έχει και το αρνητικό του. Σε αυτό το βιβλίο πρέπει να μπορείς να βάζεις τα γεγονότα σε μια τάξη στο μυαλό σου και να έχεις ικανότητα κατανόησης γιατί αν πας με το παραδοσιακό τρίπτυχο αρχή μέση τέλος της ιστορίας ( όπου όσο προχωράνε οι σελίδες προχωράει και η ιστορία ) τότε είναι το μόνο σίγουρο πως θα χαθείς εντελώς θα επικρατήσει σύγχυση και θα κάνεις τα γεγονότα κουλουβάχατα στο μυαλό σου με τόσα πισωγυρισματα και συμπληρώσεις στην αφήγηση της ιστορίας.

 

[giannhs2001]

Ένα βιβλίο που προστέθηκε σχετικά πρόσφατα στη συλλογή μου αποτελεί τούτο. Το βιβλίο αυτό γράφτηκε πάνω σε ομιλία που έδωσε ο Γεώργιος Παπανδρέου ( παππούς του Γιωργάκη ) ή αλλιώς " Γέρος της Δημοκρατίας " στον Ροταριανό Όμιλο Αθηνών στις 13 Ιουνίου 1957. Μέσα από αυτό το μικρής εκτάσεως βιβλίο ( μόλις 18 σελιδών ) έχω αποκομίσει χρήσιμες γνώσεις όπως μία μικρή ιστορία του εκπαιδευτικού συστήματος της πατρίδος μας. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Παπανδρέου έως το 1929 η εκπαίδευσις εις την Ελλάδα χωρίζονταν σε τρεις βαθμίδες ( 4 χρόνια Δημοτικόν, 3 χρόνια Ελληνικό Σχολείον και 4 χρόνια Γυμνάσιον ). Από το 1929 καθιερώθηκε το σύστημα που γνώρισαν οι παππούδες μας ( 6 χρόνια δημοτικόν, 6 χρόνια γυμνάσιον ). Το τελευταίο ο Παπανδρέου το κατακρίνει ενώ υποστηρίζει ότι ο ίδιος ήδη από το 1951 είχε προτείνει την διάσπαση της μέσης εκπαιδεύσεως,πρότεινε δηλαδή το σύστημα που έχουμε σήμερον ( 6 χρόνια δημοτικόν, 3 χρόνια γυμνάσιον, 3 χρόνια λύκειον ) καθώς και προτείνει μέσω του βιβλίου την εισαγωγή μίας υποχρεωτικής ξένης γλώσσας εις την μέσην εκπαίδευσιν. Πραγματικά αξίζει. Επίσης παραθέτει τα καταθλιπτικά ποσοστά της εποχής όπως ότι από τα 9.000 δημοτικά σχολεία της εποχής τουλάχιστον τα μισά λειτουργούσαν με μόνον έναν διδάσκαλο ( μονοθέσια ) και για τις έξη τάξεις. Ενώ παραθέτει και επίσης το πόσο λίγοι τελείωναν την στοιχειώδη εκπαίδευση και ακόμα λιγότεροι την μέση εκπαίδευση.

 

[featherfuck]

Τα αστυνομικά είναι το πάθος μου οπότε μόλις ξεκίνησα το "Η Λέσχη φόνων της Πέμπτης".

 

[Στεφανος56]

Εγώ ξεκίνησα το μυστικό τάγμα (όχι κάτι το ιδιαίτερο )αλλά το καλο είναι ότι δεν σε αφήνει να το αφήσεις

 

[giannhs2001]

Εξεταστική τέλος οπότε γυρνάμε στα βιβλία μας. Αυτές τις μέρες άρχισα το "Η Αυτοβιογραφία Μου". Ένα βιβλίο που γράφτηκε το 1928 από τον ίδιο τον Μπενίτο Μουσσολίνι και κάνει μια αναδρομή στη ζωή του, στα χρόνια που ήταν αριστερός σοσιαλιστής, στην περίοδο της ζύμωσης των ιδεολογικών/φασιστικών του απόψεων, στην προετοιμασία για την κατάληψη της εξουσίας και τέλος στα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης της χώρας. Για έναν ιστορικό αυτό το βιβλίο είναι τρομερά χρήσιμο. Μαθαίνεις πολλά για την εποχή της μεσοπολεμικής Ιταλίας.

 

[Joji]

Επίκαιρο

 

[Helen06]

 

[Pak]

Ξεκάθαρα αντιγράφω την αποπάνω

Spoiler

Ναι, σαν καινούργιο είναι

 

[Poirot]

Ξεκάθαρα αντιγράφω την αποπάνω

Spoiler

Ναι, σαν καινούργιο είναι

Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί ότι προσέχεις πολύ τα βιβλία σου. Μπράβο!