Κοιτά, το να ζεις μικρές έντονες εμπειρίες όπως αυτές, είναι ότι καλύτερο μου συμβαίνει στην ζωή μου, θα αντάλλαζα τα πάντα για να ζω μόνο έτσι, που σε κλάσμα δευτερολέπτου η καρδία σου μπορεί να χτυπάει 5 φορές πιο γρήγορα από το κανονικό σου, δεν περιμένω να με καταλάβεις, άμα δεν σαρέσει να ζεις όπως εγώ. Σπάνια το κάνουμε, μην σε παραπλανούν τα λεγόμενα μου, δυστυχώς υπάρχει και η σκέψη ότι "κάτσε ρε μαλάκα μην σκοτωθούμε" και καταλήγουμε να τρέχουμε με 20 την ώρα ή να κάνουμε κάνα γάρο για να συνέλθουμε, αλλά αυτές τις λίγες φορές, που το ξεπεράσαμε, ζήσαμε την εμπειρία αυτή, κάθε φορά που σκέφτομαι το τι είχαμε κάνει, νιώθω ωραία και όταν το ζούσα ένιωσα πολύ ζωντανός, η αδρεναλίνη ο φόβος, όλα αυτά όσο τα σκέφτομαι νιώθω ευχαριστημένος που τα έκανα και θα τα ξαναέκανα άνετα και πιθανόν θα γίνουν.
Εσύ μπορεί να μην θες να ζεις έτσι, εγώ θέλω να ζω έτσι μερικές στιγμές της ζωής μου, είναι εις βάρος και άλλον αλλά αυτό είναι που το κάνει τόσο ξεχωριστό.
Το μόνο επιχείρημα για αυτήν την συμπεριφορά είναι ότι εκστασιάζομαι όταν το κάνω αυτό και όσο το έχω κάνει, έχω άλλη μια ιστορία να λέω στον εαυτό μου και να νιώθω περήφανος γιαυτό.