Ένας δικός μου συμμαθητής στο φροντιστήριο είχε πάει θετική, είχε πάρει ΑΟΘ, ήθελε να δώσει αθλήματα, και αν υπήρχε και κανένα άλλο παραθυράκι που να μπορούσε να το καλύψει από την θετική κατεύθυνση που ήταν, θα το έκανε. Είχε σκεφτεί και σχέδιο να κάνει, for god's sake, αλλά η καθηγήτρια του σχεδίου τον απέπεμψε ευγενικά και κατάλαβε ότι ακόμα και τα μισά να διάβαζε θα κλάταρε στο τέλος.

Όταν τον ρωτούσες τι ήθελε να σπουδάσει, σήκωνε τους ώμους και έλεγε "Δεν ξέρω. Μου αρέσουν τα μαθηματικά". (και όντως ήταν δυνατός στα μαθηματικά, όχι αυτές τις μαλακίες που παπαγαλίζαμε μεθοδολογίες στην γ' λυκείου, είχε διακρίσεις στην μαθηματική εταιρία κλπ, καταλάβατε).
Τελικά πέρασε ΗΜΜΥ "ε, αφού μάζεψα τα μόρια" έλεγε, πάλι με το ίδιο αδιάφορο ανασήκωμα των ώμων. Λες και τα μόρια είναι πόντοι στο super Mario και πρέπει όσα μαζέψεις να τα χρησιμοποιήσεις. Παπαριές.