εφοσον υπαρχει το συγκεκριμενο συστημα εξετασεων κανενα μαθημα δεν ειναι δυνατον να διδασκεται με το σωστο τροπο.ειναι κατα τη γνωμη μου απαραδεκτο το να πρεπει να παπαγαλισεις για να περασεις στο πανεπιστημιο.και ενταξει καλοι ειμαστε και εμεις που περναμε μαθαινωντας ενα βιβλιο λατινικων,αρχαιων,ιστοριας,λογοτεχνιας,εκθεσης κ.ο.κ αλλα δεν ειμαστε τα κατεξοχην παπαγαλακια,ποσοι και ποσοι μαθαινουν απεξω ασκησεις μαθηματικων και μολις ζητειται μια παραλλαγη βγαινουν εξω και τα χανουν,να χαρω εγω το κριτικο πνευμα και την παιδεια που οδηγει τους "πολιτες" της να γινουν οσο πιο αποχαυνωμενοι γινεται!γιατι,επισης κατα τη γνωμη μου,τηλεκατευθυνομενοι ειμαστε στα 3 χρονια του λυκειου,δεν βλεπουμε τι συμβαινει γυρω μας:πλημμυρες,σεισμοι,λ(ο)ιμοι,καταποντισμοι... δεν μας νοιαζει ομως εμας εχουμε το χαβα μας,τις πανελληνιες!και να περασουμε τι θα γινει?χειροτερα θα ναι στα πανεπιστημια,τουλαχιστον τωρα ειμαστε ανηλικοι(αν και αυτο δεν ειναι επαρκης λογος) μετα θα εχουμε πληρη ευθυνη για το μπαχαλο που επικρατει!αλλα εμεις τι κανουμε?εχουμε μπει σε ενα τρυπακι και δεν βλεπουμε τι γινεται,κακως ανοιξα αυτο το θεμα!οριστε τι μας εχει κανει η ανθρωπιστικη μας παιδεια:να ειμαστε σε μια αντιπαραθεση με τους συμμαθητες μας για να μην μας φανε την πολυποθετη θεσουλα στο πανεπιστημιο?συμφωνα με καποιους αυτο ειναι η ευγενικη αμιλλα(παιζει πολυ στις κατευθυνομενες εκθεσεις μας,χρησιμοποιηστε το)!το χειροτερο ολων βεβαια ειναι το οτι(οι περισσοτεροι τουλαχιστον) νομιζουμε οτι ειμαστε ο ομφαλος της γης!η γνωση δεν πρεπει να περναει απο διαδικασια εξετασεων,η γνωση αρκειται στον εαυτο της και σε κανεναν αλλον!αμ το αλλο που μας προεκυψε στη φιλοσοφια?δεν μπορουμε λεει να φτασουμε στη γνωση...μηπως τελικα φτανουμε σε μια εσφαλμενη γνωση?σε μια γνωση που θα θελε καποιος αλλος να εχουμε?και κατι ασχετο,δεν εχω παιξει ποτε σαν παιδι και τον τελευταιο χρονο κουραστηκα ολα τα καλοκαιρια μου ηταν κατειλημμενα απο φροντιστηρια,γιατι?λενε οτι τα φοιτητικα χρονια ερχονται για να μας δωσουν κουραγιο,αλλα η φοιτητικη ζωη δεν ειναι πανακεια ειδικα τα τελευταια χρονια!απλα ας λογικευτουμε λιγακι,συγγνωμη που εμμεσως επιτεθηκα σε παιδια της ηλικιας μου με το ιδιο αγχος την ιδια κουραση και τις ιδιες ανησυχιες(θελω να ελπιζω)μαλλον μπηκα κ εγω στο τρυπακι!τελικα ειναι σωστο το οτι ο πιο δυστυχισμενος και ανικανοποιητος ειναι αυτος που σκεφτεται!φιλακια και καλη συνεχεια στις προσπαθειες σας!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.