και πραγματικά δεν σκεφτόμουν καν πως θα γράψω. Εδώ το λύκειο με το ζόρι το έβγαλα, σιγά μην ήθελα σπουδές. Πήγα απλά με τον αέρα του στιλ "πάνω κάτω ξέρω το αντικείμενο, δεν με ενδιαφέρει πως αξιολογείτε εσείς, έχουμε και μια αξιοπρέπεια και χαζο-παπαγαλισμούς δεν κάνουμε". Ε, μάλλον τους άρεσε, τι να πω.
Η λογοτεχνία είναι άλλο πικρό κομμάτι...και την τρώω στη μάπα ακόμα και σε μεγαλύτερο βαθμό. Αλλά κι εκεί ντρέπομαι να γράψω την γνώμη του κάθε καταξιωμένου κριτικού λες και είναι δική μου, εφόσον δεν συμφωνώ. Η ψωροπερηφάνια που λέγαμε...
Αν τα ενδιαφέρει να την μάθουν, θα την μάθουν. Αν περιμένουν από τα σχολεία και τα φροντιστήρια, πρόβλημά τους. Είναι κάτι που το χρησιμοποιείς κάθε μέρα, βρίσκεις τρόπο να το μάθεις σωστά αν θες. Ειδικά μέσα σε 18 χρόνια ζωής και καθημερινής ομιλίας.