Γιατί εδώ στο ischool κυριαρχεί η αντίληψη ότι οι καριέρες εκτός χώρου δημοσίου ή μέσης εκπαίδευσης θεωρούνται τοπ επαγγέλματα; Δηλαδή όσοι δεν ακολουθούν τοπ επαγγέλματα είναι λίγοι σαν άνθρωποι και σαν επιστήμονες; Αρκετοί ξεκίνησαν από τον χώρο της μέσης εκπαίδευσης ή από κάποιο άσχετο επάγγελμα σε σχέση με το πτυχίο τους και κατέληξαν με πολλή δουλειά ύστερα από χρόνια (δεκαετίες) σε κάτι άλλο, έχοντας διαγράψει μια πετυχημένη καριέρα. Βέβαια πετυχημένη καριέρα σύμφωνα με τα θέλω τους. Γιατί ποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει κάποιον-α ότι δεν έκανε πετυχημένη καριέρα; Ποιος είναι εκείνος-η που "ορίζει" τι είναι σωστό ή λάθος για κάποιον άλλο; Η μέση εκπαίδευση δεν μπορεί να αποτελέσει (εφόσον αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και ευελιξία) ως πετυχημένη καριέρα; Η επιδίωξη κάποιου-ας να ασχοληθεί με την μέση εκπαίδευση αποτελεί δείγμα εύκολης επιλογής εργασίας; Καριερίστας θεωρείται όποιος εργάζεται ως γιατρός ιδιώτης ή προγραμματιστής υπάλληλος σε κάποια ιδιωτική εταιρεία; Γίνεται όλοι να κάνουμε τα ίδια πράγματα; Γίνεται όλοι οι πτυχιούχοι Τμημάτων Πληροφορικής να γίνουν στελέχη εταιρειών; Δουλευόμαστε;
Για μένα αρκεί να υπάρχει έρωτας με αυτό που κάνει κάποιος, δεν χρειάζεται να υπάρχει λόξα, ώστε να ζήσει αξιοπρεπώς στην ζωή του. Μην μπλέκουμε την λόξα για την επιστήμη με τον έρωτα της εργατικότητας. Λόξα είχε ο Νεύτωνας, ο Χάϊζενμπεργκ,..κ.α. που άφησαν το όνομά τους στην ιστορία της επιστήμης. Άνθρωποι όχι καθημερινοί, αλλά "μυαλά" των οποίων οι εργασίες μένουν στο πέρασμα των αιώνων και αποτελούν παρακαταθήκη για το μέλλον της ανθρωπότητας. Ένας αριστούχος Χημικός Μηχανικός ή Φαρμακοποιός που μπορεί να εργάζεται ως ανώτερος βιομηχανικός υπάλληλος σε κάποια φαρμακοβιομηχανία, τι παρακαταθήκη αφήνει στην ανθρωπότητα; Συγκρίνεται με την περίπτωση ...Νεύτωνα;
Σήμερα ο καθένας τελειώνει ένα σχολείο, ένα Πανεπιστήμιο ή Τεχνικό Ίδρυμα και πάνω εκεί χτίζει την καθημερινότητά του και την επιβίωσή του. Εσείς σε ποια περίπτωση νομίζετε (ή θέλετε να νομίζετε) ότι ανήκετε;
Το γεγονός ότι κάποιος είναι ερωτευμένος ή έχει λόξα με την επιστήμη του δεν σημαίνει ότι θα είναι ερωτευμένος με την εργασία ή τις εργασιακές επιλογές της επιστήμης του. Επίσης δεν σημαίνει ότι θα είναι και ικανός να είναι ένας επιτυχημένος εργαζόμενος ή επαγγελματίας. Η επιτυχία ενός επαγγέλματος ορίζεται από άλλους παράγοντες και όχι τόσο με πτυχία και διπλώματα. Το γεγονός ότι μια επιστήμη μπορεί να έχει περισσότερες εργασιακές επιλογές από μια άλλη, κατόπιν μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών δεν αποτελεί έναν ρεαλιστικό δείκτη προτίμησης για τους υποψηφίους, επειδή σε κάθε επιστήμη πάρα πολύ μικρό ποσοστό (επί του συνόλου των φοιτητών) έχει τα κότσια, την όρεξη και τις επιδόσεις (αν και είναι θέμα καθαρά προσωπικό του ίδιου του φοιτητή / πτυχιούχου). Επίσης, σχεδόν σε όλες τις επιστήμες, οι εργασιακές επιλογές πέραν της βασικής, προστίθενται με κάποιον μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών. Το βασικό πτυχίο κάθε επιστήμης, δεν μας λέτε πόσες εναλλακτικές εργασιακές επιλογές καλύπτει;
