Λοιπόν σαν φοιτητής που σπουδάζει στην πόλη του, στο σπίτι του:
Οι γονείς δεν είναι το ίδιο με όταν είσαι λύκειο. Εγώ βγαίνω κανονικά και πολύ σπάνια να μου πουν κάτι. Οπότε το "θα σε ελέγχουν οι γονείς σου" δεν ισχύει. Ωστόσο φυσικά χάνεις τη δυνατότητα να ζήσεις μόνος σου, να έχεις ένα διαμέρισμα όλο δικό σου και να κάνεις ότι θες σε αυτό. Επίσης χάνεις τη δυνατότητα να φωνάζεις φίλους και γκομενάκια σπίτι. Ωστόσο δεν είναι μόνο αρνητικά, είναι πολύ πιο οικονομικό αφού τα μόνα έξοδα που έχεις είναι αυτά που τρως για διασκέδαση, έχεις πάντα καθαρά ρούχα, καθαρό φαγητό και δε χάνεις χρόνο σε πλυσίματα και καθαριότητες. Οι γονείς σου πιθανόν να σου αναγνωρίσουν ότι πέρασες στην πόλη σου και να σου δώσουν κάποιες παραχωρήσεις, εμείς πχ πήραμε 2ο αυτοκίνητο και το χρησιμοποιώ όποτε το χρειάζομαι. Το να είναι όμως κάποιος δύσκολα οικονομικά και να μη δηλώσει την πόλη του από πείσμα για να κάνει φοιτητική ζωή το βρίσκω πολύ εγωιστικό (και αχάριστο προς τους γονείς), ειδικά στις μέρες μας όπου τα λεφτά βρίσκονται δύσκολα.
Η δική μου συμβουλή είναι, αν μπορείτε οικονομικά να πάτε σε άλλη πόλη, πηγαίνετε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ωστόσο, αν περάσετε στην πόλη σας, μην κλαίτε τη μοίρα σας. Υπάρχουν και θετικά, εκμεταλλευτείτε ότι έχετε.