Δεν είναι μεροληψία το να υιοθετείς μία στάση, να την εκφράζεις, με την προυπόθεση να μην κάνεις πλύση εγκεφάλου, που, εδώ που τα λέμε, σε μια κοινωνία με ελεύθερη ροή πληροφοριών αναρωτιέμαι αν υφίσταται κάτι τέτοιο από 1 άτομο σε 25 μαθητές.
Πράγμα που φοβάμαι ότι δε συμβαίνει. Πραγματικά πόσα 9χρονα μέχρι και 16χρονα ξέρεις που αναζητούν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις που τους ταιριάζουν; Πολύ λίγοι είναι αυτοί. Και ακόμη και αυτοί καταποντίζονται, αφού στην τάξη μέσα, σε πολλά οικογενειακά περιβάλλοντα και στην ελληνική κοινωνία, όλοι ισχυρίζονται πως ο Χριστός είναι η ΜΙΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ αλήθεια. Ναι, ναι, θα μου πεις, λένε τη γνώμη τους... Αλλά δε τη ζήτησε κανείς. Ούτε τη λένε απλώς. Τη φωνάζουν, και πολλές φορές την επαναλαμβάνουν, χωρίς να σέβονται το γεγονός ότι η θρησκεία του καθενός είναι κάτι το προσωπικό.
Και, μιας που το ανέφερες, είναι 1 άτομο προς 25 μαθητές. 1 ενήλικας με διαμορφωμένη προσωπικότητα και ορισμένη κριτική ικανότητα, προς 25 παιδιά τα οποία ακούν από τα γεννοφάσκια τους το ίδιο πράγμα, χωρίς να μάθουν ποτέ να το θέτουν υπό αμφισβήτηση και χωρίς να διαθέτουν την απαραίτητη κριτική ικανότητα για να το κρίνουν.
Αλλά ακόμα κι αν δεν είναι μεροληψία αυτό που γίνεται στις σχολικές αίθουσες, δεν αποτελεί το γεγονός αυτό δικαιολογία για να μην γίνεται μια ισότιμη παρουσίαση των κυριότερων θρησκειών.
Είναι, αν θέλεις, το αναγκαίο κακό όλων των ανθρωπιστικών επιστημών αυτή η αδυναμία τους να δώσουν κάτι που να μπορεί να ονομαστεί "αντικειμενικό". Και το "ακούω το ένα, ακούω το άλλο και αποφασίζω" δεν ονομάζεται αντικειμενικότητα. Αν τα πράγματα ήταν τόσο απλά δεν θα υπήρχε ποδηγέτηση του λαού.
Ίσως να ισχύει αυτό που λες, αλλά η έκθεση απαιτεί μια σφαιρική εξέταση του κάθε ζητήματος και μια παρουσίαση όλων των πλευρών.
Ανθρωπιστικές επιστήμες λέγονται, και μια ανθρωπιστική επιστήμη πρέπει πάνω απ' όλα να είναι ανθρώπινη. Πόσο ανθρώπινη είναι όταν δε δίνει τη δυνατότητα επιλογής;
Αυτό το οποίο δεν επιτρέπει να γίνει κάτι τέτοιο είναι η ρητή πρόβλεψη του Συντάγματος περί επικρατούσας θρησκείας. Όσο υπάρχει το εδάφιο, τόσο δεν θα μπορεί η Ορθοδοξία στην Ελλάδα να γίνει μία απλή θρησκεία από τις πολλές. Το αν το εδάφιο πρέπει να μετακινηθεί είναι ένα άλλο, μεγάλο θέμα που ίσως θα χρειαζόταν συζήτηση και από μορφωμένους συνταγματολόγους.
Ποτέ δεν υπήρξε τέλεια νομοθεσία και ούτε θα υπάρξει, εξαιτίας της δυναμικής κατάστασης της κοινωνίας.
Τί σημαίνει επικρατούσα θρησκεία; Αν είναι επικρατούσα κι αν επικράτησε με θεμιτά μέσα, τότε γιατί αρνείται να τεθεί υπό την κρίση μιας ενήλικης συνείδησης που είναι έτοιμη να αποφασίσει για τις θρησκευτικές της αντιλήψεις χωρίς να υπάρχει καμία προκατάληψη υπέρ ή κατά της οποιαδήποτε θρησκευτικής αντίληψης; Τί έχει να φοβηθεί, αν θεωρεί πως είναι η καλύτερη θρησκεία;
PS: Η δεύτερη εγκύκλιος αναφέρει ρητά ότι η ώρα των θρησκευτικών για τους απέχοντες δεν θα είναι κενή. Θα καλύπτεται. Οπότε η επιλογή του "κάθομαι να διαβάσω στο προαύλιο" δεν υπάρχει.
Τόσο το καλύτερο. Να σηκώσουμε τους τεμπέληδες καθηγητές από την καρέκλα τους...
