Θα σου πω κάτι με την εμπειρία από το στάδιο που δεν έχετε ακόμη περάσει. Στη φάση που είσαι, σε "ενοχλεί" η αδικία γιατί να μην γράψω λίγο καλύτερα για να περάσεις Βιολογία ή κάπου «ανώτερα», ενώ μπορεί να περάσεις Χημικό, όπως λες. Στη φάση των μετέπειτα ετών, η λογική αυτή είναι μια ανάμνηση από το παρελθόν σου. Από την εφηβική ηλικία που θα μείνει εκεί. Από τον Σεπτέμβριο και τους επόμενους Σεπτέμβριους θα μιλάς υπό άλλα δεδομένα. Θα σε απασχολούν άλλα πράγματα, περισσότερο υπαρκτά και άμεσα συσχετιζόμενα με το μέλλον σου, τη ζωή σου. Ναι μεν τα μόρια μπορεί να καθορίζουν μια είσοδο αλλά περισσότερο μετράει το ταξίδι ...προς την διάρκεια της ζωής. Φρόντισε να αποκομίσεις όσα περισσότερα μπορείς, να γίνεις καλή σ' αυτό που (θα) κάνεις. Δεν μπορείς να ξέρεις πως θα σε ανταμείψει η τωρινή επιλογή σου και αν...ήταν αλλιώς, να είχες κάνει κάτι άλλο. Σενάριο είναι αυτό. Πορεύσου με δεδομένα και όχι με υποθετικά σενάρια. Πολλοί άνθρωποι που δεν πέρασαν στην 1η επιλογή των 17-18 ετών τους, πέτυχαν πολλά στη ζωή τους αναθεωρώντας, κάνοντας τη δουλειά τους σαν να είναι η 1η επιλογή τους για όλη τους τη ζωή όμως. Ξέρεις πόσοι λένε στα 17 για πρώτη επιλογή ...και στο 3ο έτος, που επέρχεται η ρουτίνα των σπουδών-εξετάσεων, αναθεωρούν εκ βαθέων; Αρκετοί.
Το «δηλώνω Ιατρική» γιατί έτσι, επειδή θέλω να προσφέρω (έτσι μου είπαν να λέω, λες και η κάθε επιστήμη είναι αντικοινωνική), ισοδυναμεί με το «οι προσδοκίες μου σταματούν μέχρι το ότι έγινα φοιτητής». Σκέψου που θες να ανήκεις. Ο έρωτας χτίζεται καθημερινά. Έτσι είναι μια επιστήμη. Μια σε ξενερώνει, μια βαριέσαι και μια θα νιώθεις ερωτευμένη.
Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία στους στόχους σου πλέον! Αν δεν το έχεις καταλάβει, είσαι φοιτήτρια πλέον. Αυτό σημαίνει ότι αρχίζεις και γίνεσαι υπεύθυνη του εαυτού σου.