ειλικρινα καταλαβαινω το ποιντ σου.
συμφωνω στα περισσοτερα απο οσα λες.
η συνεργασια κλινικου ψυχολογου με ψυχιατρο ειναι απαραιτητη.
και φυσικα ενας ψυχολογος με το βασικο πτυχιο δεν μπορει, δεν εχεις τις γνωσεις, δεν του τις εδωσαν για να ανοιξει γραφειο και να παιρνει ασθενεις.
σιγουρα στην ελλαδα δεν υπαρχει επαγγελματικος προσανατολισμος (εδω εγω η καημενη εβαλα φπψ που το τελευταιο που θα εκανα στην ζωη μου ειναι να γινω φιλολογος, εχω σοβαρο προβλημα με τα αρχαια

) αλλα να εισαι σιγουρη οτι οπως πολλοι μπορει να μπαινουν στην ψυχολογια εχοντας κατα νου στην ψυχιατρικη ισως αντιστοιχα να μην γνωριζουν οτι για να γινεις ψυχιατρος πρεπει να εισαι κανονικοτατος γιατρος.
ενω ειμαι απολυτα σιγουρη οτι δεν το πας εκει, αν το θεωρουσα ειλικρινα θα στο ελεγα ξεκαθαρα, αυτο που ενοχλει ειναι η ταυτιση ψυχολογων με κομπογιαννιτες κλπ προφανως το εχω ακουσει πολλες φορες στα μουτρα μου. η ψυχολογια δεν ειναι μια κατωτερη επιστημη απο την ιατρικη, δεν ειναι το ιεκ της ψυχιατρικης, ειναι μια διαφορετικη επιστημη. δυστυχως το πληθος διαφορων "συμβουλων-θεραπευτων" αλλα και το δικαιωμα που μας δινει το κρατος με το βασικο πτυχιο να τα κανουμε ολα και να συμφερουμε μιας και αδυνατει να μας καταρτισει περαιτερω δεν βοηθουν στο να εχει ο κοσμος μια καλη αποψη για τον ψυχολογο.