Προσοχή, ακολουθεί σεντόνι. Όχι ότι ξέρω για τι πράγμα μιλάω...
Ενδιαφερον. Φαντασου να ειχαμε και στα ελληνικα τρεις γραφες! πρωτη φορα ακουω οτι τα κινεζικα γραμματα μπορει να ειναι κοινα με τα ιαπωνικα
Τα χιραγκάνα, κατακάνα και κάντζι είναι τα 3 κομμάτια που αποτελούν την Ιαπωνική γραφή κι όχι τρεις ξεχωριστές γραφές, κτγμ.
Τα δύο πρώτα είναι συλλαβικά. Κάθε σύμβολο και μια ανοικτή συλλαβή.
Τα κάντζι αναπαριστούν έννοιες. Οι γιαπωνέζοι ήταν απομονωμένος λαός και δεν είχαν αναπτύξει γραφή. Μια ωραία μέρα ήρθαν μερικοί βουδιστές από την Κίνα και τους έμαθαν τα κάντζι (χάντσι στα κινεζικά).
Επειδή όμως γραμματικά και φωνολογικά, καμία σχέση τα Ιαπωνικά με τα κινεζικά (οι κινεζικές λέξεις είναι όλες μονοσύλλαβες, οι ιαπωνικές όχι), ξεκίνησαν να αποδίδουν στα κάντζι διαφορετικές προφορές, να χρησιμοποιούν μερικά από αυτά μόνο για τη φωνητική τους αξία και στο τέλος ανέπτυξαν τα Χιραγκάνα και Κατακάνα για να γράφουν τις συλλαβές που τους περίσσευαν.
Μπορούν να διαβαστούν διαφορετικά ανάλογα με τις ορέξεις των γιαπωνέζων λόγιων.
Που.χου.:
日 πάει να πει ήλιος. Άμα το δεις μονάχο του, το διαβάζεις Νίτσι, άμα το δεις δίπλα από το 本 για να σχηματίζει το όνομα της Ιαπωνίας, το διαβάζεις Νι. Δίπλα από έναν αριθμό, έστω το 4, θα το διαβάσεις Κα και θα σημαίνει η τέταρτη μέρα του μήνα. Αλλού θα το διαβάσεις ως Μπι, πχ γκέτσουγιόμπι - Ημέρα του φεγγαριού = Δεύτερα.
Όλα είναι απαραίτητα για να σχηματιστεί μια σωστή ιαπωνική φράση.
Το Κάντζι θα σχηματίσει τη ρίζα ενός ονοματικού μέρους του λόγου ή το θέμα ενός ρήματος.
Τα χιραγκάνα θα πάρουν τη θέση των καταλήξεων, των γραμματικών μορίων και των λέξεων που δεν έχουν κάντζι ή που ο συγγραφέας δεν θέλει να χρησιμοποιήσει γιατί δεν του αρέσουν στο μάτι. Τα κατακάνα θα τα χρησιμοποιήσεις όταν θέλεις να δώσεις έμφαση σε κάτι ή για να γράψεις μια ξένη λέξη.
