Κάποιος σε αυτό το σάιτ ανάφερε ότι οι μόνοι λόγοι για τους οποίους θα άξιζε κανείς να σκοτώσει καποιον θα ήταν μόνο εαν απειλείται η ζωή του ή η ζωή κάποιου του αγαπημένου προσώπου αλλά και σε περίπτωση δίκαιου πολέμου όπου κάποιος θα απειλούσε την ελευθερία των άλλων. Τί γίνεται όμως εάν συμβαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα; Εαν κάποιος που υποτίθεται θα σε αγαπούσε και θα σε απελευθέρωνε, το μόνο που κάνει είναι να σε "ασχημαίνει", να βγάζει δηλαδή τον χειρότερο εαυτό σου, να σε βιάζει ψυχολογικά καθημερινά, να σε αναγκάζει να ακολουθείς ένα συγκεκριμένο μοντέλο ζωής που δεν αντέχεις να αρνείσαι πλέον να τον ακολλουθήσεις για να αποφύγεις συγκρούσεις και μέσα αυτές ακολουθούν, και να γνωρίζεις ότι η μόνη λύση είναι η φυγή που προσφέρεται μόνο σε εσένα και όχι σε αυτούς που θέλεις να προστατέψεις ή να συμπρασταθείς και επομένως αυτή η φυγή να μην είναι πλέον επιλογή; Τότε τι κάνεις; τί; υπομένεις μέχρι , όταν και αμα μπορείς να φύγεις με αυτούς που σε εσένα στηρίζονται ή παίρνεις την μοίρα του στα χέρια σου;
Θα μπορούσες να μου πεις να τον βάλεις φυλακή. Όμως θα μπει, όταν μπει και αν μπει σε κάποια φυλακή για κανα-δυο χρονάκια,, και μετά τι; τι το σωφρονιστικό μας σύστημα θα τον κάνει να μετανιώσει και να φέρεται όπως θα επρεπε; Κακά τα ψέματα αυτά είναι μόνο παραμύθια. Χωρίς να αναφέρω την κοινωνική αποδοκιμασία που φυλάκισες κάποιο κοντινό σου πρόσωπο. Μετά μένεις ξεκρέμαστος από κάθε άποψη, οικονομική και ψυχολογική, γιατί η όλη περιπέτεια της δίκης και δαπανηρή είναι και ψυχολογικά ψυχοφθόρα όπου καλείσαι να αναβιώσεις ότι προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου δε συνέβει ή ότι προσπαθείς τις νύχτες να ξεχάσεις.
Από την άλλη αξίζει να γίνεις ότι και αυτός; Να γίνεις και συ με τη σειρά σου ένας άλλος για να απαλλαγείς από αυτό το τέρας που σε βάζει ακόμα και σε αυτό το "τρυπάκι" να "ασχημαίνεις", γίνεσαι ένας άλλος.Να σε τρομάζει ο εαυτό σου και ότι είναι ικανός να κάνει. Και αφήνοντας το πώς; Γιατί και αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα. Πες ότι όλα έχουν παεί καλά και έχεις απαλλάγεί από τον "τύρανό' σου χωρίς να σε καταλάβει κανείς. Μετά τί; Κάνεις πως δε έχει συμβεί τίποτα; Πώς; Δε θα έχεις τρύψεις; Θα κοιμάσαι τα βράδια πιο εύκολα τότε; Ή θα καταλήξεις να το έχεις χάσει; Και αν όλα δε πάνε όπως τα υπολόγιζες; Θα πάς φυλακή για καμια δεκαπενταετία για κάποιο χαμένο κορμί;
Δεν αξίζει... Εδώ είναι ο παράδεισος εδώ και η κόλαση. Και ότι κακό έχει κάνει κάποιος κάποια στιγμή θα το βρεί κοντά του. Αργά ή γρήγορα. Το θέμα είναι εσύ το θύμα να μπορέσεις να σηκωθείς μετά. Το θέμα είναι να μπορέσεις να συνεχίσεις. Μπορείς;
Όπως και να έχει ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ
