Η τεράστια διαφορά είναι πως ποινές...προληπτικού χαρακτήρα (δηλαδή επειδή νομίζω πως κάποιος είναι εγκληματίας, τον κλείνω μέσα πριν κάνει το έγκλημα) εφαρμόζονται μόνο από πολιτικούς του επιπέδου GW Bush και φασιστοειδείς πρωτοβουλίες επιπέδου USA PATRIOT Act 2001. Καμία απ'αυτές τις πρωτοβουλίες δε μείωσε την εγκληματικότητα και την τρομοκρατική απειλή.
Το "αφού θα το ξανακάνει, γιατί δεν τον σκοτώνουμε;" δεν παίζει. Και σου ξαναλέω για τρίτη φορά, αν έχει χάσει την ουσία της ζωής, ας φυτέψει μια σφαίρα στο κεφάλι του. Το αξιοσημείωτο είναι πως στην προσπάθειά σου να στηρίξεις αυτόν τον παραλογισμό τη μία επιχειρηματολογείς "υπερ της κοινωνίας" και την άλλη "υπέρ του εγκληματία". Σα να λες, εν ολίγοις, πως κάθε πλευρά, θύτης, θύμα και κοινωνία μόνο κερδισμένοι μπορούν να βγουν απ'την εφαρμογή της ποινής θανάτου.
Κι εδώ οφείλω να ομολογήσω κι εγώ ότι και μόνο το γεγονός πως προτάσεις τέτοιου είδους που απορρίφθηκαν (δεν απορρίπτω κάθε τι παλιό, αυτό όμως χρήζει απόρριψης) στο παρελθόν, επανέρχονται κι έχουν ρεύμα, είναι κάτι που όντως πρέπει να προκαλεί ανησυχία. Ειλικρινά, το συγκρίνω με την άνοδο του ρατσισμού και του νεοφασισμού στον κόσμο, ως άμεση απόρροια της οικονομικής κρίσης.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.