Να ρωτήσω με την σειρά μου κάτι αφελές;
Γιατί έχει τόση πια σημασία η μέσος όρος βαθμολογίας; Γιατί δηλαδή να εργάζομαι για να υπηρετώ ένα νούμερο, κι όχι για να χτίσω τον ΔΙΚΟ μου κόσμο των γνώσεων; Δηλαδή, αν συνυπολογίζονταν η Πληροφορική στον Μέσο όρο, (κάτι που ως καθηγητής επιθυμώ διακαώς, αλλά για άλλους, πρακτικούς, λόγους) θα είχα σοβαρότερους λόγους για να την επιλέξω;
Οι βαθμοί επινοήθηκαν για να αξιολογούνται οι μαθητές. Όμως αυτά που κάνουμε στο σχολείο, τουλάχιστον στο λύκειο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ αν θες να είσαι πολύ καλός στο χ μάθημα ή να έχεις αποκτήσει εμπειρία σε ασκήσεις και να έχεις βγάλει επαρκώς την ύλη. Η πραγματική αξιολόγηση γίνεται στα φροντιστήρια, στα διαγωνίσματα.
Οι βαθμοί πολύ λίγες φορές αντιπρωσοπεύουν την πραγματική εικόνα ενός μαθητή.
Όταν η ύλη γίνεται λίγο πιο προχωρημένη δε γίνεται να αξιολογηθείς σε μία ομάδα μαθημάτων σε μέσα σε υποτιθέμανα διαγωνίσματα 35-40 λεπτών.
Κατά τη γνώμη κάθε μάθημα που σου αρέσει είναι ευκαιρία να ενασχοληθείς με κάτι καινούργιο και να ανοίξεις τον τρόπο σκέψης σου.
Μαγκιά δεν είναι να παίρνεις 20, αλλά να σου αρέσει να ασχολείσαι με συγκεκριμένα μαθήματα όχι μόνο για να ανταπεξέλθεις στο σχολείο αλλά για να μάθεις 'κάτι παραπάνω'. Μαγκιά είναι επίσης να έχεις όρεξη να μάθεις. Το 20 δε σημαίνει ότι είσαι τέλειος, είναι μόνο ένας αριθμός.
Προσωπικά ελάχιστα με νοιάζουν οι βαθμοί.
Με συγχωρείτε, αλλά δεν βλέπω σοβαρότερο λόγο για να επιλέξω ένα το μάθημα από την ευκαιρία που μου δίνεται για την ενασχόλησή μου με τις νέες τεχνολογίες, και την συναρπαστική εμπειρία που αυτό συνεπάγεται.
Το μόνο κριτήριο που επιλέγω ένα μάθημα είναι η ευκαιρία που θα μου προσφέρει για μάθηση.
Τα περί βαθμολογίας κλπ με τον τρόπο που τα προσεγγίζουμε απλά μας κάνουν να χάνουμε την φρεσκάδα την νιότης.
Συμφωνώ απόλυτα! :iagree:
Εσείς τι πιστεύετε πάνω σε αυτά; Απαντήστε με επιχειρήματα.
Ούτε οι πανελλήνιες μπορούν σε 3 ώρες να 'ελέγξουν' τι ξέρει κάποιος.
