Προσωπικά δεν με προβλημάτισε καθόλου η επιλογή κατευθύνσεως. Κι από το δημοτικό ακόμη να μου ετίθετο το ρώτημα αναφορικά με την κατεύθυνση που σκέφτομαι να ακολουθήσω θα απαντούσα ευθύς αμέσως τη θεωρητική. Ομολογώ βέβαια πως όντας μαθητής γυμνασίου, ιδίως στο ξεκίνημα, είχα αντιμετωπίσει κάποιες δυσκολίες στο μάθημα των αρχαίων τις οποίες προοδευτικά ξεπέρασα αρχίζοντας ιδιαίτερο μάθημα από την ίδια κιόλας χρονιά. Από τα μέσα της τρίτη γυμνασίου περίπου άρχισα να μελετώ την ελληνική γλώσσα ως ερασιτεχνική απασχόληση και προϊόντος του χρόνου το ενδιαφέρον μου επιτάθηκε έτι περαιτέρω. Εν πρώτοις ξεφύλλιζα ανά τακτά χρονικά διαστήματα το λεξικό, ενασχόληση η οποία βαθμηδόν μετατράπηκε σε επισταμένη μελέτη του προαναφερθέντος. Ειδικότερα από την έναρξη της φοίτησής μου στο λύκειο συνειδητοποίησα πραγματικά πόσο με μαγεύει αυτή η εντρύφηση πάνω στη γλώσσα και μου προκαλούσε έκδηλο ενθουσιασμό το γεγονός ότι τοιουτοτρόπως καταλάβαινα λέξεις και ετυμολογίες που πρωτύτερα αγνοούσα παντελώς. Έτσι, από τη μελέτη του λεξικού προχώρησα και στην ανάγνωση εφημερίδων και δοκιμίων μέσω των οποίων σμίλευσα ουσιωδώς το γλωσσικό μου υπόβαθρο και αισθητήριο.
Αναφορικώς προς την αρχαία ελληνική γλώσσα, όταν ήμουν ακόμη μαθητής γυμνασίου έθετα στον εαυτό μου την εξής διερώτηση: Σε τι μας χρησιμεύει εμάς η εκμάθηση της αρχαίας ελληνικής; Κι όμως, μεγαλώνοντας, βρήκα ο ίδιος απάντηση στο προρρηθέν ερώτημα. Και αυτή έγκειται στο ότι η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι αρραγώς συνδεδεμένη με την σύγχρονη ελληνική. Η γλώσσας και εν γένει ο πολιτισμός μας δεν επιδέχεται διασπάσεις. Όταν λοιπόν ξεκίνησα -όντας πλέον μαθητής του λυκείου- να μελετώ εθελουσίως την αρχαία ελληνική εντυπωσιάστηκα από αυτή τη διαπίστωση. Εντούτοις η αλήθεια είναι πως οι γνώσεις μου επί της νέας ελληνικής είναι σαφώς εμβριθέστερες από τις αντίστοιχες επί της αρχαίας. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο φέτος θέλω να εστιάσω στα αρχαία ελληνικά, προκειμένου το άγνωστο κείμενο στις τελικές εξετάσεις να μη με βρει ανέτοιμο. Για να είμαι ειλικρινής βέβαια τη γραμματική την κατέχω καλά, καθότι μεγάλο μέρος της συμπίπτει με αυτή της καθαρευούσης. Στο συντακτικό πρέπει να επιστήσω την προσοχή, καθ' όσον ανέκαθεν με δυσκόλευε -λένε πως είναι για μαθητικά μυαλά- και ως εκ τούτου έχω ορισμένες ελλείψεις.
Αναφορικώς προς την αποστήθιση έχω να κάνω τις ακόλουθες επισημάνσεις: Κατ' αρχάς δεν αφορά σε όλα τα μαθήματα της θεωρητικής κατεύθυνσης συλλήβδην. Αφορά στην ιστορία, το γνωστό κείμενο των αρχαίων, τα λατινικά και την βιολογία (για όσους την επιλέγουν). Επιπροσθέτως κάποιος ο οποίος απομνημονεύει ένα κείμενο αυτό δε συνεπάγεται κιόλας πως δεν κατανοεί το περιεχόμενό του. Ναι, ασφαλώς υπάρχουν μαθητές οι οποίοι μαθαίνουν ένα κείμενο παπαγαλιστί δίχως να καταλαβαίνουν τι εκστομίζουν. Και προσωπικά ξέρω τέτοια παιδιά από την κατεύθυνσή μου. Σίγουρα όμως δεν είναι κάτι γενικευμένο. Για να αναφερθώ και στον εαυτό μου, ουδέποτε κατόρθωσα να απομνημονεύσω ένα κείμενο χωρίς να καταλαβαίνω τι λέει και, κατά συνέπεια, χωρίς να δύναμαι να το αναπαραγάγω με τον δικό μου τρόπο άνευ, φυσικά, αλλοιώσεως του ίδιου του κειμένου. Αν και για να είμαι ειλικρινής τα μαθήματα που απαιτούν αποστήθιση, ιδίως η ιστορία, δεν είναι τα αγαπημένα μου, ωστόσο φέτος καταβάλλω τόση προσπάθεια που το καταφέρνω. Είναι χρονοβόρο βέβαια, αλλά αναγκαίο. Γενικά εφέτος αποδύομαι σε τιτάνιο αγώνα για να διεκδικήσω μια θέση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Καταληκτικά λοιπόν και βάσει των προειρημένων ευκόλως συνάγεται ότι η απόφασή μου να επιλέξω θεωρητική ήταν κάτι παραπάνω από αυτονόητη. Με τα θετικά μαθήματα δεν τα πήγαινα ποτέ καλά. Ή μάλλον, για να το θέσω εναργέστερα, ήμουν καλός ως την τετάρτη δημοτικού. Από την πέμπτη άρχισα κλιμακωτά να χωλαίνω και στο γυμνάσιο τα διάβαζα μεν, αλλά τα έβλεπα ως αγγαρεία. Ε, από την πρώτη λυκείου και εντεύθεν τα παράτησα και αφοσιώθηκα καθ' ολοκληρίαν στα θεωρητικά. Και για να κλείσω το όλο θέμα, αμφιταλαντεύομαι μεταξύ δύο σχολών: Γλωσσολογίας και δημοσιογραφίας. Ακόμη δεν έχω κατασταλάξει αναφορικά με εκείνη στην οποία θα δώσω προτεραιότητα συμπληρώνοντας το μηχανογραφικό δελτίο.
