Πλέον έχει αρχίσει να διαπιστώνεται και στην Ελληνική πραγματικότητα, ότι τα Ακαδημαϊκά μεταπτυχιακά στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι μια απλή συνέχιση των προπτυχιακών και παράταση από την αγορά εργασίας για 1-2 χρόνια. Οι ίδιοι καθηγητές που στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν έχουν ούτε ένα πραγματικό ένσημο, σου διδάσκουν τα ίδια μαθήματα. Για μένα ακαδημαϊκά μεταπτυχιακά αξίζουν μονάχα αυτά που γίνονται με σκοπό να δεις έναν άλλον τομέα, αλλιώς στο ίδιο αντικείμενο με το προπτυχιακό μόνο "επαγγελματικοί τίτλοι" αξίζουν. Αυτά βέβαια για την Ελλάδα, καθώς στο εξωτερικό μπορείς να βρεις μερικά καλά μεταπτυχιακά με πολύ πρακτική εφαρμογή μέσα.
Όλα αυτά τα διαπιστώνω στο μεταπτυχιακό στα Πληροφοριακά συστήματα, όπου η διδασκαλία στους Πληροφορικούς των οικονομικών μαθημάτων, γινόταν με την ίδια λογική του προπτυχιακού, αντιστοίχως σε εμάς των Οικονομικών οι Πληροφορικές θα φαινόταν το ίδιο στα παιδιά της Πληροφορικής. Προσωπικά έχω τύχει μαθητής/εκπαιδευόμενος κοστολόγου/λογιστή που όταν δούλευε στην ΑΒΕΖ(από τις πρώτες Βιομηχανίες της Β. Ελλάδας) ως λογιστής αρκετές δεκαετίες πριν(για τον εξαιρετικό κ. Καραγιάννη μιλάω), ο ιδιοκτήτης τον έβαζε να κάνει χειρόγραφη επαλήθευση των πράξεων που έκανε με τα "κομπιουτεράκια-αριθμομηχανές", γιατί δεν πίστευε στην αξιοπιστία αυτών των "τρελών" μηχανών. Τί να έρθουν να μου πουν μετά Ακαδημαϊκοί 40άριδες που ακόμα και εγώ έχω περισσότερα ένσημα από αυτούς σε εργασιακό χώρο?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.