γεια σας παιδια! στον κρητικο έχω να σχολιάσω τους στίχους 23-27 του αποσπάσματος 4.
"Γιατί άκουγα τα μάτια της μέσα στα σωθικά μου,
Που έτρεμαν και δε μ' άφηναν να βγάλω τη μιλιά μου
'Ομως αυτοί είναι θεοί, και κατοικούν απ' όπου
Βλέπουνε μες στην άβυσσο και στην καρδιά τ' ανθρώπου
Κι ένιωθα πως μου διάβαζε καλύτερα το νου μου."
απ' ό,τι κατάλαβα πάνω κάτω, μιλάει για τη φεγγαροντυμένη της οποίας η παρουσία ήταν τόσο έντονη που έκανε τον ''Κρητικό" να αισθάνεται πως έχει διεισδύσει μέσα του με τρόπο τέτοιο ώστε να μπορεί να διαβάζει τις ενδόμυχες σκέψεις του.
αν ξέρει κάποιος κάτι παραπάνω ας βοηθήσει, και ειδικά αν ξέρει σε τι βοηθά η καταχρηστική μεταφορά "άκουγα τα μάτια της".
ευχαριστώ εκ των προταίρων.