Παιδιά ελπίζω να διαβάσει κάποιος αυτό το μήνυμα (μετά από κάτι μήνες λίγο αβέβαιο, αλλά τέλος πάντων) γιατί αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα.
Είμαι ερωτευμένη με έναν καθηγητή από το σχολείο μου... πιο κλισέ δε γίνεται, αλλά έτσι είναι.
Είμαι στην Α Λυκείου.Εκείνος είναι γύρω στα 50,γκριζομάλλης γαλανομάτης.Όταν τον είδα στην αρχή της χρονιάς,έμεινα. Κεραυνοβόλος.
Εκτός του ότι δεν κάνει μάθημα στο τμήμα μου, το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι νιώθω εγκλωβισμένη, παγιδευμένη.
Έχω ερωτευτεί έναν άνδρα στον οποίο δεν μπορώ να μιλήσω γιατί δε με ξέρει, δεν μπορώ να αγγίξω.
Το χειρότερο είναι ότι έχει μια κόρη που είναι συνομήλική μου και είναι στο ΙΔΙΟ τμήμα με εμένα!!!
Οπότε, καταλαβαίνετε σε τη θέση βρίσκομαι.Ξέρω πως είμαι πολύ ερωτευμένη, γιατί κάθε φορά που περνάει από δίπλα μου ,τα πόδια μου τρέμουν, η καρδιά μου τρελαίνεται και παραλύω ολόκληρη. Αποφάσισα να μιλήσω στις κολλητές μου γι'αυτό και όταν τους το είπα έμειναν με το στόμα ανοιχτό!Με θεωρούν "άρρωστη",τρελή, μη φυσιολογική. Δεν αντέχω άλλο αυτήν την καταπίεση. Θέλω να τρέξω και να του πω τα πάντα. Βέβαια,μου αρέσουν σχεδόν όλοι οι καθηγητές από το σχολείο μου αλλά μ'αυτόν ζω κάτι διαφορετικό... Περιορίζομαι στις ματιές, τα χαμόγελα και τα σχετικά. Θέλω περισσότερα κι όμως είναι τόσο λάθος, βρίσκομαι σε αδιέξοδο. Προσπαθώ μάταια να ερωτευτώ κάποιο αγόρι της ηλικίας μου αλλά έχω κολλήσει με τους άνδρες άνω των 40.
Οποιαδήποτε γνώμη δεκτή.Αρκεί να είναι γνώμη.Ευχαριστώ πολύ προκαταβολικά.
