Είναι λογικό τα μηνυματα μας, για τον καθένα μας ξεχωριστά, να διακατέχονται απο το άρωμα των προσωπικών απόψεων - οσο και να θέλουμε να αποστασιοποιηθούμε, ειναι σχεδόν αδύνατο.
Οι υπέρμαχοι της Ιατρικής θα τονίζουν το κύρος και το σίγουρο χιλιάρικο, οι εχθροί τις απλήρωτες υπερωρίες.
Όπως πιθανότατα θα διαπιστώσατε απο προηγούμενα μηνύματα μου, αν και προσπάθησα να μη βάλω "συναίσθημα", διάκειμαι ευμενώς υπερ της Ιατρικής.
Μετά απο δίπλωμα και μεταπτυχιακό Πολιτικού μηχανικού, Στρατό (ναι, το αναφέρω και αυτό κι ας είναι παιχνιδάκι, γιατί ειναι η πρώτη πραγματική "σφαλιάρα" που τρώει ένας νέος σχετικά με τη σαπίλα της κοινωνίας μας), και μετά απο 8 χρόνια εργασίας σε διάφορες χωρες του κόσμου, τολμώ λοιπόν να πω πως έχω μια πολύ καλύτερη εικόνα των πραγμάτων απο αυτή που ειχα στα 18, 20, ακόμα και 25. Βλέπω λοιπον οτι:
- Το πόσο μπορείς να προσφέρεις μέσα απο την Ιατρική είναι ασύγκριτο. Κάνεις πραγματικό καλό, θεραπεύεις, απαλύνεις πόνο, σώζεις ζωές, δίνεις ΖΩΗ! Ακόμα και η απλή ψυχολογική υποστήριξη σε κάποιον που περιμένει μια κουβέντα σου, είναι ανεκτίμητη.
- Ολοι (η πλειοψηφια, έστω) τελειώνουν τη σχολή στα 6 χρόνια, τη στιγμή που ο μέσος όρος στις πολυτεχνικές είναι υψηλότερος. Άρα, ο μύθος περι "χρονικής καθυστέρησης" καταρρίπτεται. Λένε οτι οι γιατροί βγάζουν λεφτά μετά τα 35. Λάθος, βγάζουν λεφτά απο τα 25, απλά οχι τόσα πολλά όσα αργότερα. Και αυτό που δεν λένε είναι οτι πολλοί απο τους υπόλοιπους (εκτός Ιατρικής) δεν βγάζουν λεφτά ούτε μετα τα 35.
- Αμέσως μόλις τελειώσεις μπορείς να ξεκινήσεις αγροτικό και μετά ειδικότητα, οπου πληρώνεσαι και στα δυο. Αντιθέτως, μόλις τελειώσεις πολυτεχνικές οχι απλα δεν πληρώνεσαι αλλα ξεκινάς να πληρώνεις ασφάλιστρα, για να εχεις το δικαίωμα υπογραφής. Το που θα βρεις τα χρήματα, είναι πρόβλημα σου. Γονείς και γιαγιάδες να είναι καλά..
- Στο πλέον συντηρητικό σενάριο της απασχόλησης σε δημόσιο νοσοκομείο ή του ξεκινήματος ιδιωτικού ιατρείου, ο μισθός σου είναι υψηλότερος απο τον σημερινό μέσο μισθό ενός μηχανικού. Αν είσαι καλός και φτιάξεις όνομα, η σύγκριση είναι αμείλικτη.
- Η καθημερινότητα ενός μηχανικού στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου ελκυστική. Ψαρεύεις πελάτες, έσοδα με το σταγονόμετρο, γραφειοκρατεία και χαρτούρα-νταλαβέρι με το Δημόσιο που θα μπορούσες να το κάνεις ακόμα και αν είχες βγάλει το Λύκειο. Συμφωνώ πως και η καθημερινότητα του γιατρού μπορεί να μην είναι ρόδινη, αλλα σίγουρα τα ίδια και χειρότερα ισχύουν και για όλους τους αλλους.
- Το κύρος ενός γιατρού σε σχέση με έναν μηχανικό είναι ασύγκριτο. Είναι άπειρες οι φορές που προσπαθώ να περιγράψω με ιδιαιτερα απλό τρόπο τη δουλειά μου για να απαντήσω σε ερωτήματα τύπου "οι εργάτες δεν χτίζουν τα έργα; Εσύ τι κάνεις εκεί;". Οκ, είναι αστείο και δεν πρέπει να μας απασχολεί, απλά αιτιολογώ γιατί θεωρώ πως το επάγγελμα του γιατρού είναι "λίρα 100" στη βιτρίνα της κοινωνίας.
Όλα αυτά όμως, όπως είπα και παραπάνω, είναι απλά οσα έχω καταλάβει στα 33 μου χρόνια.
Ο κάθε υποψήφιος που βρίσκεται σε αντίστοιχα διλήμματα όπως η φίλη μας θα πρέπει να πάρει τη πληροφορία, να τη φιλτράρει, να την αναλύσει, και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.
Δεν υπάρχει "κάνε αυτό", "μη κάνεις εκείνο", "αυτό είναι καλό ενώ το αλλο δεν είναι".
Πρεπει να υπάρχει απλά η σωστή πληροφόρηση.
Το σημαντικό είναι ο υποψήφιος να έχει τα σωστά inputs!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.