Γεια σου!
Νομίζω ότι όλοι έχουμε παραδείγματα μαθητών (λίγων ομολογουμένως) από τον περίγυρό μας, που χωρίς επιπλέον μαθήματα (είτε σε φροντιστήριο, είτε ιδιαίτερα) πετύχανε στις Πανελλήνιες. Σε κάθε περίπτωση
είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας - τουλάχιστον όπως βλέπω εγώ την κατάσταση.
Για να μην παρεξηγηθώ, ναι, το πιστεύω ότι μια μαθήτρια με έφεση και αγάπη για την μάθηση μπορεί να πάει καλά στις Πανελλήνιες. Με το διαδίκτυο στη διάθεσή σου αλλά και την πληθώρα κατατοπιστικών συγγραμάτων μπορεί να γίνει μία καλή προετοιμασία. Σίγουρα, θα πρέπει να μπορείς να βασιστείς στους καθηγητές του σχολείου και την ποιότητα της δικής τους δουλειάς, πράγμα που δεν είναι αυτονόητο, δυστυχώς. Απαιτείται πολλή πειθαρχία και καλή οργάνωση του χρόνου.
Επί του πρακτέου, τα φροντιστήρια έχουν εμπειρία και μέθοδο, κάτι που είναι πολύτιμο για τις εξετάσεις. Το μάθημα εκεί είναι αναλυτικό και όχι επιφανειακό, όπως γίνεται συνήθως στο σχολείο. Έχεις το πλεονέκτημα, ότι κάποιος σε αξιολογεί σε τακτά χρονικά διαστήματα, οπότε μπορείς να αντιληφθείς καλύτερα τα κενά σου, καλείσαι να γράψεις υπό μία (έστω και μικρή) πίεση.
Ειδικότερα, θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι πιο εύκολα πραγματοποιήσιμο αν αναφερόμαστε στο 1ο επιστημικό πεδίο. Η Ιστορία είναι δεδομένη και η εξάσκηση στις πηγές όχι τόσο απαιτητική. Τα Λατινικά, επίσης, είναι συγκεκριμένα. Η μεγαλύτερη πρόκληση θα είναι το άγνωστο στα αρχαία. Στα υπόλοιπα πεδία ωστόσο, θεωρώ ότι η πρόκληση γίνεται ακόμη εντονότερη και πως αν ενδιαφέρεσαι για κάποιο από τα υπόλοιπα, θα έπρεπε να σκεφτείς ξανά το θέμα του φροντιστηρίου (ή του μαθήματος).
Υπάρχει ακόμη χρόνος! =)