Μονο η Αναγεννηση συνεβαλλε και μαλιστα οι ριζες της δεν ειναι μονο στη μελετη των Αρχαιοελληνικων συγγραματων αλλα και στην δομη της Ιταλιας εκεινη την περιοδο. Απλα στην Ελλαδα, για να μην κακολογησουμε την Βυζαντινη Αυτοκρατορια και τον Σκοταδισμο της, και για να μην τυχει και πουμε οτι εγινε κατι και δεν εβαλαν το χερακι τους Ελληνες (αφου προφανως ειμαστε το κεντρο του κοσμου), εχουμε εφευρει την ωραια καραμελα για τους λογιους που εδωσαν τα φωτα στην Δυτικη Ευρωπη.
Εν ολιγοις για να κλεινουμε. Το Βυζαντιο ηταν ενα θεοκρατουμενο κρατος. Υπηρχε σκοταδισμος Ισλαμικου τυπου. Και η Τουρκοκρατια βοηθησε να διατηρηθει αυτος ο σκοταδισμος για σχεδον 400 χρονια ακομα δινοντας την εξουσια επι των Χριστιανων στον κληρο. Τα αποτελεσματα τα βλεπουμε μεχρι και τις μερες μας. Οταν η Δυση προοδευε, εμεις βοσκαγαμε προβατα και ο εκπολιτισμος των Ελληνων ηρθε βιαια απο οσους ηρθαν απο το εξωτερικο στο νεοσυστατο κρατος για αυτο δεν εχει ριζωσει στον Ελληνα. Τεχνες, επιστημες και διανοηση ηταν αγνωστες λεξεις στη γη που σημερα ειναι Ελλαδα, η μοναδικη εξαιρεση τα Επτανησα. Αλλα καλα να παθουμε, οι Βυζαντινοι δεν λεγανε: «κρειττότερόν ἐστιν εἰδέναι ἐν μέσῃ τῇ πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκων ἢ καλύπτραν λατινικήν»;
Οι Βυζαντινοι δεν ηταν Ελληνες. Για τον ιδιο λογο που οι Αμερικανοι δεν ειναι Βρετανοι. Ναι, υπαρχει ενα ποσοστο Αμερικανων που εχουν Βρετανικη καταγωγη κι ετσι υπηρχε κι ενα ποσοστο Βυζαντινων που ειχαν Ελληνικη καταγωγη..
Το οτι συντέλεσαν στην Αναγέννηση Έλληνες λόγιοι δεν είναι νεολληνικός μύθος :
https://en.wikipedia.org/wiki/Greek_scholars_in_the_Renaissance
Bλέπεις την υπόθεση και την ιστορία σαν άσπρο-μαύρο. Κανένας δεν αντιλέγει οτι ο Μεσαίωνας χαρακτηριζόταν απο σκοταδισμό και θρησκοληψία, αλλά το "οπισθοδρομικό" Βυζάντιο ήταν που διέσωσε κυρίως και μεταλαμπάδευσε την αρχαία γραμματεία στη Δύση, ξαι πιο συγκεκριμένο στην Βόρεια Ιταλία, όπου, όπως πολυ σωστά είπες, οι δομές των πόλεων-κρατών ήταν πιο έτοιμες να αγκαλιάσουν την νέα τάση αυτή, της μελέτης αρχαίων ρωμαίων και ελλήνων συγγραφέων. Το βυζάντιο ήταν , με λίγα λόγια, πιο πολιτσμένο απο την Δύση, και χάρη και σ αυτό μπόρεσε να πάει η ανθρωπότητα μπροστά.
Στην κυρίως Ελλάδα, τα πράγματα δεν ήταν τόσο καλά, όπως αναφέρεις, αλλα οι Έλληνες της Διασποράς, και ειδικότερα της Κωνσταντινούπολης και της Αιγύπτου, όπου δεν έπνευσε ο αέρας της Αναγέννησης, ανέπτυξαν μια έντονη πολιτιστική δραστηριότητα.
"Το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας επανέκτησε το προηγούμενο ανάστημά του και την χαμένη αίγλη του. Με την ίδρυση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών ιδρυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τη γρήγορη αύξηση του αριθμού των Ελλήνων στην Αίγυπτο και με την παρουσία μεγάλων ευεργετών όπως ο Γεώργιος Αβέρωφ, η ελληνική κοινότητα στην Αίγυπτο και το Πατριαρχείο βίωσαν μια περίοδο ανόδου και γοήτρου." (
https://el.wikipedia.org/wiki/Πατριαρχείο_Αλεξανδρείας)
Προς τα τελεύταία χρόνια, η Βυζαντινή αυτοκρατορία περιελάμβανε εδάφη(Μικρά Ασία, Θράκη, σημερινή Ελλάδα, Πόντος), των οποίων οι κάτοικοι αυτοπροσδιορίζονταν αργότερα κυρίως ως Έλληνες.
Στα πρώιμα χρόνια του κράτους, οταν αυτό περιελάμβανε και άλλες χώρες, όπως την Αίγυπτο η την Αρμενία, η αυτοκρατορία ήταν πολυεθνική, οι κάτοικοι της όμως ηταν χριστινιανοί βυζαντινου-ορθόδοξου τύπου και πέραν της μητρικής τους μιλούσαν και την ελληνική, η οποία ήταν και η επίσιμη γλώσσα, μιας και τα λατινικά δεν κατανοούνταν απο την πλειοψηφία των κατοίκων της Ανατολής.
Έτσι, μπορούμε να χαρακτηρίσουμε το Βυζάντιο ως ελληνικό ή ελληνοποιημένο, ανεξαρτήτου καταγωγής των υπηκοών του, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια, όπου περιελάμβανε και περιοχές με διαφορετικούς κατοίκους(Αιγυπτίους κλπ), 'οπως ακριβώς σήμερα στην Αμερική, οι κάτοικοι, αν και με διαφορετική καταγωγή, αυτοαποκαλούνται Αμερικάνοι, μιλάνε την Αγγλική και ο πολιτισμός είναι ο Αγγλοσαξονικός.
