Διαφωνώ ως προς το τελευταίο,σε καμια περιπτωση παρηκμασε,ο χρστιανισμός ήδη πριν από την διακήρυξη της ανεξιθρησκείας αποτελούσε την πιο ισχυρη δυναμικη ιδιως ανατολικά της αυτοκρατορίας
μέχρι το 300μχ οι χριστιανοί υπολογίζονται σε περίπου 4 εκατομμύρια από τα συνολικά 60 εκατομμύρια κατοίκων σε όλη τη ρωμαική αυτοκρατορία.
δλδ οι χριστιανοί ήταν μόλις το 6,5% του συνολικού πληθυσμού
μετά τον 5 αιώνα όλοι έγιναν χριστιανοί μαζικά. αυτοκράτορες βαπτίζονταν, στρατηγοί, και ο απλός κόσμος χωρίς να έχουν ουσιαστικά συνειδητή πίστη, το έκαναν όλοι γιατί ήταν της μόδας και γιατί το έκαναν όλοι οι άλλοι.
άρχισαν να βαπτίζουν ακόμα και τα μωρά, ενώ στα πρώτα χρόνια το βάπτισμα ήταν κάτι που είχε ως βασική προϋπόθεση την συνειδητή ομολογία πίστης του πιστού και γίνονταν σε ενήλικη ηλικία.
ακόμα και η λέξη εκκλησία στα αποστολικά χρόνια σήμαινε την σύναξη αυτών που ακολουθούν την πίστη του Ιησού χριστού, και εφαρμόζουν τον λόγο του στην καθημερινή ζωή τους.
δεν σήμαινε έναν κυρίαρχο θεσμό που χρηματοδοτήται από τα κρατικά ταμεία και τις κοσμικές εξουσίες, με τις οποίες ο χριστιανισμός δεν έχει καμία σχέση.
ούτε τα κτίρια με τους τρούλους όπου η πλειοψηφία πάει μόνο για να παντρευτεί και να βαπτίσει τα παιδιά, και οπου οι ιερείς μιλούν μια γλώσσα που κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί κανείς δεν μιλάει εδώ και 2000 χρόνια.
για να καταλάβει κανείς τι εννοώ με την παρακμή της εκκλησίας μετα το 315μχ, θα πρέπει να διαβάσει αρχικά στην καινή διαθήκη στην δημοτική γλώσσα, οπου περιλαμβάνει τις πράξεις και τις επιστολές των αποστόλων όπου περιγράφεται η εκκλησία των αποστολικών χρόνων μέχρι το 90μχ.
και μετά την εκκλησιαστική ιστορία και τις επιστολές των πρώτων επισκόπων όπως του πολύκαρπου Σμύρνης(μαθητή του αποστόλου Ιωάννη) του Ιγνάτιου Αντιόχειας, του Κλήμη ρώμης, του Ωριγένη, του Κυπριανού Καρχιδώνας και άλλων επιφανών χριστιανών-μαρτύρων της εποχής των διωγμών