To πρωτο πεδιο δεν εχει καθολου σιγουρη επαγγελματικη αποκατασταση. Τωρα το τι θα κανεις ειναι ζητημα των δικο σου ενδιαφεροντων και της δικης σου τωρα, αλλα και στο μελλον, κατα τη διαρκεια των σπουδων. Αλλα σιγουρη επαγγελματικη αποκατασταση μην περιμενεις με τιποτα. Για τα αλλα πεδια δεν ξερω και δεν μπορω να μιλησω με σιγουρια, νομιζω πως στο 3ο ειναι λιγο καλλιτερα γιατι μπορουν να φυγουν και εξωτερικο, αλλα δεν επιμενω. Οταν λεω σιγουρια δουλεια, δεν εννοω να εχει ενας γονεας, συγγενης κτλ καποιο δικηγορικο γραφειο, καποιο φροντηστηριο, καποιο γραφειο ψυχολογου κτλ και να ''κληρονομησεις'' ετοιμη πελατεια. Εκει εχεις μια στρωμμενη δουλεια. Αλλα επετηριδα στους καθηγητες εχει καταρηγηθει εδω και δεκαετια. Διορισμο απο τον ΑΣΕΠ, οταν τυχον γινουνε θα γινουν με το σταγονομετρο, και ο ανταγωνισμος θα ειναι πολυ μεγαλος καθως τοσα χρονια μαζευονται. Το να ανοιξεις ενα μικρο δικηγορικο γραφειο με δυο φιλους/φιλες σου και κουτσα στραβα να τα βγαζεις περα απλα δεν υπαρχει, σημερα θα δουλευεις με βαρβατα ωραρια σε γραφεια αλλων, αν οπως ειπα φυσικα δεν εχεις απο καπου εναν γνωστο να σε παρει στο δικο του γραφειο. Και στα επαγγελματα των καθηγητων αγγλικων και των ψυχολογων ακουω πανω κατω τα ιδια ειναι τα πραγματα, crap δηλαδη.
Εγω νομιζω η καλλιτερη συμβουλη που εχει να σου δωσει καποιος ειναι να κατσεις σκεφτεις πολυ σοβαρα ομως τι σου αρεσει πραγματικα εσενα. Μπορει να το λεν πολλοι και να ακουγεται κοινοτυπο, ειναι ομως αληθεια. Αν δεν αγαπας πραγματικα αυτο που κανεις, δεν προκειται συνηθως να το κανεις και καλα, θα νιωθεις συνεχως καταναγκασμο και βαριαναστεναζεις. Επομενως κανεις δεν μπορει να σου πει μην πας Νομικη γιατι εσυ μπορει να το γουσταρεις. Μπορει να σου αρεσει τοσο πολυ που να κατσεις να κανεις το τιτανιο διαβασμα που απαιτει για να μπεις Δικαστικο σωμα. Ή μπορει να κανεις ενα μεταπτυχιακο στο ναυτιλιακο δικαιο και να δουλεψεις σε μια μεγαλη ναυτιλιακη εταιρια με παχυλο μισθο. Το θεμα ειναι πρωτα απο ολα, εσενα σου αρεσει η Νομικη; Να ξερεις μεσα στη σχολη θα πειξεις κυριολεκτικα στο Δικαιο. Θα βαρεθεις αν μαθαινεις θεωρια, αρθρα, ερμηνειες αρθρων, αποφασεις κυριως του ΣτΕ , του ΑΠ και του ΕΔΔΑ. Μετα ακομα και αν σου αρεσει σαν θεωρητικο κομματι η ερμηνεια των Νομων, μπορεις να ανταπεξελθεις στο δικηγορικο επαγγελμα; Εκτος απο το αγχος , πιεση, το τρεξιμο κτλ που ολα τα επαγγελματα εχουν, εχει και ενα code of contact. Τουτεστιν επειδη θα δουλευεις ως υπαλληλος συνηθως σε ενα μεγαλο δικηγορικο γραφειο, να ξερεις δεν θα μπορεις παντα να φορας ο,τι θες, να λες ο,τι θες και να συμπεριφερεσαι οπως θες. Δεν εννοω φυσικα αναρμοστα, σε καμια δουλεια δεν μπορεις να συμπεριφερεσαι αναρμοστα, αλλα το ''αναρμοστα'' στο χωρο της δικηγοριας ειναι ακομα πιο στενο.
Ειναι πολυ ασχημο νομιζω που στην Ελλαδα εχουμε σχεδον μηδαμινο επαγγελματικο προσανατολισμο στην Β' βαθμια. Πανε μια μερα στο χωρο εργασιας ενος επαγγελματος που σε ενδιαφερει, να δεις τις συνθηκες και να ρωτησεις αυτους που τα ζουν απο πρωτο χερι. Μια βολτα απο τα δικαστηρια πανε μια μερα να παρακολουθησεις, ελευθερη ειναι η εισοδος, να παρεις μια πρωτη ελαχιστη εικονα. Και μιλαω φυσικα μονο για το επαγγελμα του δικηγορου, και σου λεω με σιγουρια οτι δεν ειναι καθολου μα καθολου ευκολο εδω που εχουμε φτασει. Αντιστοιχα εχω ακουσει και για ιστοριες απο γνωστες καθηγητριες της αγγλικης που παρακαλανε μπας και παρουν ενα ιδιαιτερο, ή μια ωρα παραπανω σε καποιο φροντηστηριο. Και απο ψυχολογους που ψαχνονται απο εδω και απο εκει με εξαμηνιαιες και ετησιες συμβασεις και μετα τρωνε ποδι.
Αnyway, το point δεν ειναι να τρομαξεις αλλα να εχεις μια απολυτως ρεαλιστικη εικονα της καταστασης. Και να ξερεις η δουλεια που θα βρεις εξαρταται ςν πολλοις και απο την προσπαθεια που εσυ θα κανεις. Μη μενεις πχ στα βασικα που θα σου δωσει η Σχολη, κυνηγα τα επιστημονικα και επαγγελματικα σου ενδιαφεροντα με σεμιναρια, μαθηματα επιλογης κτλ. Επιδιωξε ενα μεταπτυχιακο. Μαθε ξενες γλωσσες, και μαλιστα οχι μονο απο τις γνωστες και παραδοσιακες Ευρωπαικες αλλα και απο ανερχομενες που στο μελλον φαινεται οτι θα εχουν ζητηση, Ρωσικα, Τουρκικα, Αραβικα. Αναμεσα σε αλλους ποσους αποφοιτους Νομικης, Ψυχολογιας, Φιλολογιας θα ξεχωρισεις γιατι εχεις προσοντα που αυτοι δεν τα εχουν. Δεν ειναι σιγουρο οτι θα τα ζητησουν πολλοι, αν ομως τα ζητησουν να εισαι σιγουρη θα σε πληρωσουν καλα, γιατι θα εχεις ενα ''πακετο'' που θα τους δελεασει και θα τους συμφερει. Το βασικο ομως ειναι να αγαπας την σχολη και το επαγγελμα που διαλεξες. Εαν σου αρεσει δεν ειναι και σιγουρο παλι οτι θα βρεις δουλεια, ειπαμε σιγουρια δεν υπαρχει, αλλα πολλαπλασιαζει τις πιθανοτητες, γιατι ασχολεισαι με κατι που σε ολοκληρωνει και δεν κουραζεσαι τοσο, ή κουραζεσαι αλλα ευχαριστα, δεν εχεις διαρκως αυτη τη διαρκεια σκεψη να τα παρατησεις ολα.
Και κατι αλλο πολυ βασικο: ΜΗΝ επιλεξεις σχολη με βαση το ''κυρος'' ή τα μορια. Μην πεις πχ ''Οκ μεταξυ νομικης και φιλολογιας, εγω επιλεγω νομικη αν και μου αρεσει η φιλολογια περισσοτερο, γιατι η νομικη ειναι πιο αναγνωρισμενη''. Απο μετριους νομικους και φιλολογους εχει γεμισει ο τοπος, διαλεξε αυτο που εισαι καλλιτερη εσυ. Και μην υποτιμας σχολες με λιγα μορια ακομα και χαμηλα στη βαθμολογικη βαση. Ενδεικτικα τελειως: η Σχολη Κοινωνικης Διοικησης και Εργασιας στη Κομοτηνη εχει βαση καπου 12500 μορια και βγαινεις κοινωνικος λειτουργος. Μπορει να ειναι συγκυριακο, δεν ξερω αλλα αυτη τη στιγμη γνωστοι μου που εβγαλαν τη Σχολη αυτη δουλευουν ως κοινωνικοι λειτουργοι και την ιδια ωρα γνωστοι που εβγαλαν Νομικη, Φιλολογια, Παιδαγωγικο και Ψυχολογια καθονται...
TL;DR: Κανε αυτο που αγαπας πραγματικα και να εισαι καλος σε αυτο, ευκαιριες θα βρεθουν.
