Θεωρώ ότι το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν είναι "φτιαγμένο" για μια ευέλικτη αγορά εργασίας του 21ου αιώνα. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο αναλώθηκε στα καλά χρόνια της πιστωτικής ευμάρειας για πτυχιακά προγράμματα με προοπτικές τη θέση στο δημόσιο. Δεν ξέρω αλλά δεν βλέπω έναν διαφορετικό «άνεμο». Καθηγητές που διδάσκουν 30 χρόνια, το ίδιο μάθημα με το ίδιο σύγγραμμα. Τα ίδια ποσοστά αποτυχίας. Τραγικό. Το Ελληνικό Πανεπιστήμιο φτάνει μέχρι τον βαθμό στην εξεταστική, αφού το καθημερινό πρόγραμμα σπουδών είναι κλασικό μάθημα "λυκείου". Δεν υπάρχει χρόνος και διάθεση για επαγγελματική διασύνδεση. Οι Καθηγητές, ενώ έχουν καλό επιστημονικό προφίλ, ενδεχόμενα αδιάφορο παιδαγωγικό προφίλ με εξαιρέσεις, δεν έχουν ένσημα. Είναι δημόσιοι υπάλληλοι ειδικού καθεστώτος, από τα νιάτα τους. Προστατεύονται από ένα ισχυρό συνδικαλιστικό όργανο την ΠΟΣΔΕΠ. Πέρα από εκεί, η άγνοια. Γι' αυτό πιστεύω ότι ο επαγγελματισμός δεν διδάσκεται. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο. Ενδεχόμενα θα ήταν ακόμη καλύτερο, αν υπήρχαν και κίνητρα και ανάλογες δράσεις από το Πανεπιστήμιο. Νομίζω ότι παντού αφού αποκτήσεις τις απαραίτητες γνώσεις ξεκινάς πάλι απο το μηδέν να μάθεις τη δουλειά αυτή τη φορά. Το θεωρητικό κομμάτι πιστοποιήθηκε και έμεινε στο Πανεπιστήμιο. Η αγορά θέλει δεξιότητες, εγρήγορση, εμπειρίες,... όχι τόσο "επιφανειακές" και ακαδημαϊκού τύπου. Η χώρα μας δεν δίνει έμφαση στην εργασία. Στέκεται στην κοινωνική σημασία της γνώσης ως ομπρέλα για την ανεργία. Ακόμη και τώρα, ουδείς τοποθετείται ευθέως για την ανεργία. Τι να πει; Ο ντόρος γίνεται μέχρι να περάσει κάποιος στο Πανεπιστήμιο. Αυτό πουλάει, πούλησε τόσα χρόνια.