εγώ δεν βλέπω να λέει πουθενά η "κακή επιστήμη" και "να υποταχθούμε"... συγνώμη; η ψυχανάλυση αυτό ακριβώς κάνει, ερευνά το ασυνείδητο! και είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας! μήπως αυτοαναιρείσαι;;; δεν νομίζω ότι ξέρεις την ψυχολογία και την ψυχιατρική καλύτερα από έναν που την έχει σπουδάσει.
Δεν το βλεπεις,αλλα αυτο το συμπερασμα βγαινει απο την εννοια της πιστης,σε κατι ''ανωτερο''.
Ναι,η ψυχαναλυση ειναι αναποσπαστο κομματι της ψυχιατρικης και της ψυχολογιας.Επισης,την μεθοδο της υπαρξιακης ψυχοθεραπειας,χρησιμοποιει και το βιβλιο που παρεθεσα πριν.Αλλα για εμενα,τα κριτηρια και τα θεμελια υπαρξης του Θεου,στον ανθρωπινο εγκεφαλο,ειναι ακομη πιο απλα.Ειναι κοινωνικα,με την εννοια του οτι εχουν καλλιεργηθει μεσα στην κοινωνια απο τις πρωτες προσπαθειες των ανθρωπων,να απαντηθουν τα υπαρξιακα τους ερωτηματα.Ετσι,εγινε η εφευρεση του Θεου,που τους τα απαντουσε.Μετα ο Θεος λειτουργει και ως αποδιοπομπαιος τραγος των προβληματων μας...των πραξεων μας κτλπ,πιστευω επιασες το φασμα μεσα στο οποιο κινουμε,δεν χρειαζεται να γραψω εκθεση.Αυτη η θεωρηση ειναι μια κοινωνικο-ψυχολογικη θεωρηση.
Αμα το θες,θα στο θεσω και απο ψυχαναλητικης σκοπιας,με βαση το βιβλιο.Ο Ψυχιατρος λοιπον που το γραφει,συσχετιζει στον ανθρωπο,την εννοια του νοηματος.Ο ανθρωπος,ειναι το μονο ον που αναρωτιεται ''Γιατι''.Δηλαδη,ολα τα ζωα,κανουν εναν φαυλο κυκλο πραξεων,χωρις να γνωριζουν γιατι το κανουν.Προφανως και επειδη εχουν ως μοναδικο σκοπο την επιβιωση.Αλλα αυτα δεν εχουν ενα ''Γιατι'' πανω απο το κεφαλι τους,απλως συνεχιζουν σε αυτον τον ατερμονο κυκλο πραξεων.
Ενω ο ανθρωπος,προσπαθει να δωσει νοημα στην ζωη του,να της δωσει εναν τελικο σκοπο.Ο ανθρωπος ειναι αυτος που θα αναρωτηθει το ''γιατι''.Γιατι πρεπει να κανω εκεινο,γιατι πρεπει να κανω αυτο.Αυτο το συνεχες ταξιδι ευρεσης νοηματος,καταληγει στο εξης-->Ο ανθρωπος θεσπιζει ενα ανωτερο ον,ωστε να του δωσει ενα νοημα.Ποσο βολικο ειναι αυτο μεσα στο χαος της εννοιολογιας και της συνειδησης μας?Σωσιβιο.
Και γενικα,οπως και η κοινωνιολογια,καθως και η κοιν. ανθρωπολογια,θετει το ζητημα του Θεου γυρω απο το πλαισιο της υπαρξης,αλλα σε διαφορετικο επιπεδο.
Αρα,επαναλαμβανω οτι ο συγκεκριμενος ψυχολογος,λεει μπαρουφες.
Οταν τα επιχειρηματα του καθηγητη ειναι τυπου
''Κατά τον ψαλμωδό, μόνο ένας άφρων, ένας άμυαλος μπορεί να ισχυρισθεί ότι δεν υπάρχει Θεός. '
Τοτε και τα δικα μου,μπορουν να ειναι καλλιστα επιχειρηματα τυπου ''Η θρησκεια ειναι νευρωση''.
Εν κατακλειδι,δεν θα αναλωθω αλλο στο συγκεκριμενο θεμα,πιστευω δεν βγαζει πουθενα.Απλως θελω να σου πω,οτι επειδη καποιος σπουδασε κατι,δεν αναιρει εμενα που εχω διαβασει επισης,βιβλια πανω σε θεματα ψυχολογιας και ψυχιατρικης.
Αυτα απο εμενα,φιλικα.
