Η γνωση δεν εχει σχεση με την πιστη.
Ναι, δεν έχει, αλλά δεν ξέρω αν το εννοούμε για τον ίδιο λόγο.
Όταν, πιστεύεις σε κάτι, δέχεσαι a priori μια θέση, δηλαδή μεροληπτείς σε κάτι που είναι επιθυμητό για σένα. Οδηγείσαι στην αποδοχή μια άποψης από συναισθηματισμούς, χωρίς να μπορείς να μάθεις αν αυτή είναι αλήθεια ή όχι, ακριβώς επειδή είναι
πίστη. Εσύ όμως το θεωρείς ως αναμφισβήτητη αλήθεια.
Όταν αναζητάς τη γνώση όμως, σε ενδιαφέρει η αλήθεια, και όχι αν αυτή συμπίπτει με την αρχική σου υπόθεση ή με αυτό που θα ήθελες να ισχύει. Είσαι τελείως αμερόληπτος και ανεπηρέαστος από προσωπικές επιθυμίες και συναισθηματισμούς.
Πιστευεις σε κατι χωρις να χρειαζεσαι αποδειξεις.
Σου εξήγησα και πριν, κάποιοι δεν καλύπτονται απ'αυτό, θέλουν αποδείξεις.
Εκφραζω την αποψη μου για τους αθεους που πιστευουν στις δυναμεις τους και τον εαυτο τους
Και που είναι το κακό σ'αυτό? Παρατηρώ στους πιστούς ότι όταν γίνεται κάτι θετικό, το καταλογίζουν στο θεό, ενώ όταν γίνεται κάτι άσχημο, το καταλογίζουν στην "απληστία των ανθρώπων που κακομεταχειρίζονται την ελεύθερη βούληση που τους έδωσε ο θεός".
Αμ δε γίνεται να έχεις δυο μέτρα και δυο σταθμά. Ή θα είσαι υπεύθυνος των πράξεων σου, καλών και κακών, αναλαμβάνοντας την ευθύνη τόσο της επιτυχίας όσο και της αποτυχίας, ή θα αποποιείσαι τις ευθύνες σου και θα χρεώνεις τα αποτελέσματα, καλά και κακά, στο θεό. Το πρώτο είναι υπεύθυνο και ρεαλιστικό, το δεύτερο ανεύθυνο και μοιρολατρικό.
Αν δεν πιστέψεις στον εαυτό σου, αν δεν αναλάβεις τις ευθύνες που σου αναλογούν ώστε να δράσεις, δε θα σου έρθει τίποτα έτοιμο στο πιάτο, ουρανοκατέβατο. Κακά τα ψέματα, με προσευχές δε γίνεται τίποτα, χρειάζονται πράξεις. Αν διαφωνείς, κάτσε ένα μήνα χωρίς φαϊ και νερό, απλά προσευχόμενος, και θα το καταλάβεις.
"Two hands working can do more than a thousand clasped in prayer"
...και για αυτους που δεν πιστευουν επειδη θεωρειται οπως ειπα και παραπανω "μοδα".Γιατι κακα τα ψεματα στις νεανικες ηλικιεςο αθεισμος κατι τετοιο θεωρειται.
Γενίκευση και πάλι.
Δεν μπορώ να ξέρω τους λόγους για τους οποίους κάποιοι νέοι γίνονται άθεοι. Σίγουρα υπάρχουν άτομα που γίνονται γι'αυτόν τον (βλακώδες) λόγο, αλλά δεν μπορώ να το γενικεύσω. Για την ακρίβεια, νομίζω ότι οι νέοι τους οποίους θεωρείς άθεους, στην πραγματικότητα δεν είναι άθεοι, απλά αδιάφοροι στο θέμα της θρησκείας. Σε ηλικίες γυμνασίου αναφέρομαι.
Εμένα απ' την άλλη πλευρά, με ενοχλεί αφάνταστα η πλύση εγκεφάλου, η μεροληπτική "ενημέρωση" και ο προσηλυτισμός για το θέμα της θρησκείας που δέχονται τα παιδιά από γονείς και σχολείο κατά την πολύ νεαρή παιδική ηλικία, στην οποία δεν έχουν αναπτύξει την κριτική σκέψη για να αξιολογήσουν αυτά που τους λένε, συνοδευόμενα μάλιστα από απειλές κολάσεων και αιώνιων φωτιών που μόνο εφιάλτες μπορούν να προκαλέσουν σ'ένα παιδί, με αποτέλεσμα να τους εντυπώνονται ως σχεδόν έμφυτες ιδέες, μετατρέποντάς τα σε θρησκόληπτα και δογματικά άτομα με απόλυτες θέσεις, θεωρώντας όσους αμφισβητούν αυτά που πιστεύουν και έχουν διαφορετικές απόψεις (aka άθεους), ως...(βάλε τα επίθετα που χρησιμοποίησες)
