Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να ακούς κρίσεις για το κοινωνικό κράτος από ανθρώπους που, στην πλειοψηφία τους, είναι προστατευόμενα μέλη των οικογενειών τους, δεν έχουν δουλέψει ακόμη, ούτε φυσικά και έχουν κανένα άγχος να θρέψουν όχι άλλα στόματα, αλλά το δικό τους πρωτίστως.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακό να έρχεσαι σε ένα μαθητικό-φοιτητικό forum θέτοντας θέμα κοινωνικών παροχών υπέρ αδυνάτων και όταν ακούς κάτι που σου ξινίζει να λες "μα είναι δυνατόν τέτοια άτομα να έχουν άποψη για τέτοια θέματα;"
άρα ήρθατε να μας το παίξετε αυθεντία or what?
Το 1ο επιχείρημα ήταν οι συνθήκες που αντιμετωπίζει ένα παιδί πολυτέκνων στο σπίτι, που είναι αντικειμενικά δύσκολες και πανεύκολα ευνόητες. Η κοινή λογική λέει ότι, με 4 παιδιά στο σπίτι, το σπίτι είναι τρελοκομείο, όσα δωμάτια και αν έχει. Η φοβερή απάντηση ήταν ότι μπορεί και άλλα παιδιά να έχουν προβλήματα όπως να μαλώνουν οι γονείς τους (ούτε αποδεικνύεται προφανώς, ούτε είναι πιθανό να συμβαίνει κάθε μέρα, και μπορεί πολύ εύκολα να αντιληφθεί κάποιος, πώς, αν όντως πιανόταν σαν κριτήριο για ειδική κατηγορία αυτό, όλοι οι γονείς θα σκοτώνονταν μεταξύ τους επίτηδες...!!!),
ή ότι μπορεί ο μαθητής να έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας και να χάσει μεγάλο μέρος της χρονιάς (λες και, σε αυτήν την περίπτωση, οι πανελλήνιες θα ήταν το σημαντικό για την ζωή του μαθητή),
μου μίλησε για το πόσα παιδιά πηγαίνουν ή όχι στα φροντιστήρια (!!!), λες και το κράτος πρέπει να λαμβάνει υπόψιν του τα φροντιστήρια πριν βάλει θέματα στις εξετάσεις,
για το αν θα έχεις ή όχι καλό καθηγητή στο σχολείο, λες και υπάρχει μονάδα μέτρησης της καλής διδασκαλίας (βέβαια εδώ υπάρχει όντως ένα κενό του συστήματος),
Από την αρχή το ποιντ το δικό σας είναι ότι αυτοί που έχουν 2+ ( και όχι 3+, είναι και οι τρίτεκνοι ) αδέρφια μειονεκτούν έναντι των υπολοίπων στο να τα καταφέρουν στις πανελλήνιες. Και ξανά λέω, είναι ΠΟΛΛΟΙ οι παράγοντες που μπορεί να κάνουν τις πανελλήνιες άδικες, είτε σε μικρό, είτε σε μεγαλύτερο βαθμό.
Τα παραδείγματα στην πρώτη παράγραφο ήταν απλά για να δώσω να καταλάβετε πώς για το κάθε τι, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Όπως για εσάς αυτά που λέω μπορεί να μην ισχύουν πάντα, έτσι και για την περίπτωση των περισσότερων παιδιών, επίσης υποκειμενισμος υπάρχει και στις 2 περιπτώσεις, και επίσης όσο πιθανό θα ήταν να σκοτώνονται κάθε φορά οι γονείς μεταξύ τους στη φανταστική περίπτωση που αναφέρετε, άλλο τόσο είναι να αρχίσει να γεννοβολά ο καθένας από 5-6 κουτσούβελα για να απολαμβάνει παροχές.
Και αν θέλετε να τα πάρουμε επιγραμματικά, ΝΑΙ, αν θες σαν κράτος οι εξετάσεις σου να είναι δίκαιες τότε θα έπρεπε να σε απασχολεί κατά πόσο το σχολείο ικανοποιεί το ρόλο του, κατά πόσο γίνονται αυθαιρεσίες, αν οι καθηγητές ανταπεξέρχονται στο ρόλο τους και αν δίνονται στους μαθητές αρκετά εφόδια από την πολιτεία ώστε να μπορούν να πετύχουν μόνοι τους.
Το ότι η υγεία φαινομενικά μπορεί να είναι πιο σημαντική στο παράδειγμα που θέτω δεν αναιρεί τη σημασία του. Είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα, και είναι και άδικο.
για το αν είναι όλοι καλοί στα γραπτά (παρόλο που ο γραπτός τρόπος εξέτασης είναι από τους πιο αντικειμενικούς, και παρόλο που τα παιδιά που αδυνατούν να γράψουν, δίνουν εξετάσεις προφορικά, τώρα αν "δεν είσαι καλός στα γραπτά", αναρωτήσου μήπως δεν είσαι και καλός στα γράμματα, οπότε τι να το κάνεις το πανεπιστήμιο, στο οποίο, σημειωτέον, όλες οι εξετάσεις είναι γραπτές
,
Ναι δεν το έθεσα καλά, το θέμα είναι ότι δεν μπορούν όλοι να λειτουργήσουν τό ίδιο εύκολα σε ένα γραπτό διαγώνισμα υπό πίεση χρόνου, μπορεί κάποιος να αποδίδει καλύτερα αλλού, με τη μορφή μιας εργασίας πχ. Γιατί ναι, και στο πανεπιστήμιο μπορεί να κυριαρχεί η γραπτή εξέταση σαν τρόπος αξιολόγησης ( αφού είναι και ο πιο εύκολος ) αλλά υπάρχουν και άλλες μορφές ( εργασίες/προφορική ).
Φυσικά βέβαια όπως λέω και πιο κάτω δε λέω αλλάξτε τον τρόπο που δίνονται οι εξετάσεις, απλά αναφέρω μια ακόμη "αδικία" στον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται.
Αλλά ακόμη κι έτσι να είναι, ας δεχτώ ότι ΟΛΕΣ οι παραπάνω περιπτώσεις παιδιών οφείλουν να συνιστούν ειδική κατηγορία, αυτό δεν αναιρεί τους λόγους για τους οποίους οι πολύτεκνοι πρέπει να είναι ειδική κατηγορία.
Αυτό είναι το θέμα, οι πολλές εξαιρέσεις εν τέλει δεν είναι εξαιρέσεις αλλά κανόνας, άρα δεν έχει νόημα να το συζητάμε καν.
Μίλησες για λογική "σου δίνω-μου δίνεις" και την συνέδεσες με το κοινωνικό κράτος. Αυτή λοιπόν η νοοτροπία από το κράτος να δίνει παροχές, για να στο πω πιο απλά, είναι η εξής: Θέλεις να κάνεις παραπάνω από 3 παιδιά (και άρα, να συμβάλλεις με θετικό τρόπο στο μέλλον του κράτους μας) αλλά το σκέφτεσαι; Κάντο, και μην αγχώνεσαι και τόσο, θα σε βοηθήσω και εγώ λίγο.
Τον τρόπο με τον οποίο τα πολλά παιδιά συμβάλλουν θετικά στο μέλλον ενός κράτους, τον αφήνω, μιας και νομίζω ότι είναι πολύ εύκολα κατανοητός. Αν παρόλαυτα κάποιος θέλει να του το εξηγήσω, μετά χαράς θα το κάνω.
Τώρα, αν αυτό είναι να "βοηθάς αυτόν που σε βοηθάει", ε το ίδιο είναι όταν παρέχεις ασφάλιση σε αυτόν που εργάζεται, ή να παρέχεις επίδομα ανεργίας σε αυτόν που εργάστηκε, και πάει λέγοντας, έτσι δεν είναι; Αν δεν υπήρχε ένα κίνητρο στους πολίτες για να κάνουν κάτι, πίστεψε με, οι πολίτες δεν θα έκαναν τίποτα απολύτως, τουλάχιστον στην μεγάλη τους πλειοψηφία, γιατί σου θυμίζω ότι η χώρα που ζούμε δεν λέγεται ούτε Σουηδία, ούτε Γερμανία.
Αυτό δεν έχει να κάνει με αυτό που τέθηκε μια σελίδα πριν, γιατί φυσικά αυτός που θα κάνει 3+ παιδιά δεν θα το κάνει για να ενισχύσει το κράτος, και το κράτος που θα βοηθήσει τον πολύτεκνο δεν θα το κάνει ως ξεπλήρωμα για την επιλογή αυτή του ζευγαριού, αλλά γιατί ακριβώς ένα σοβαρό κράτος με δομές είναι χρέος του να στηρίζει αυτούς που το έχουν ανάγκη με τον τρόπο που πρέπει, και όχι ως αποτέλεσμα του ότι οι επιλογες κάποιου μπορεί να το ωφελούν, αλλά γιατί έτσι βοηθάς να εξομαλυνθούν οι όποιες κοινωνικές ανισότητες.
Με άλλα λόγια και να μην ωφελούσαν την κρατική οικονομία οι πολύτεκνοι, θα έπρεπε να δίνονταν παροχές.
Παρεμπιπτόντως, Βασίλη, η φράση σου "αν θες μπορείς να πιάσεις δουλειά" στο 2ο σου ποστ, ελπίζω να καταλαβαίνεις, αν την σκεφτείς λίγο ψύχραιμα και κοιτάξεις γύρω σου, για ποιον λόγο δεν στέκει. Όπως επίσης και το περί "μαγειρέματος" της φορολογικής δήλωσης, όχι ότι δεν γίνεται, αλλά να σε πληροφορήσω ότι το φαινόμενο έχει περιοριστεί τα τελευταία χρόνια.
Δεν είπα σε κανέναν "πάνε πιάσε δουλειά", είπα ότι υπάρχει πάντα ως επιλογή, δεν το έχω δοκιμάσει να ξέρω από πρωτο χέρι κατά πόσο είναι ρεαλιστικό ή όχι, πάντως επειδή έχω ακούσει και αυτήν την άποψη ( ότι γίνεται ) και από άτομα που μπορούν να τη φέρουν θα κρατήσω μια απόσταση.
Αυτό που θέλω να πω εδώ ωστόσο είναι ότι το οικονομικό ποτέ δεν ήταν καθοριστικός παράγοντας για να πετύχεις κάτι. Και παράλληλα μ' αυτό όπως είπα αυτό το θέμα μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικότερα.
όσο για τη φοροδιαφυγή, δεν ξέρω κατά πόσο έχει περιοριστεί, αλλά τέτοια φαινόμενα και σήμερα μια χαρά παρατηρεί κάπιος γυρω του.
