Σε σχέση με το C1, το C2, είναι πολύ πιο εύκολο, κατά τη γνώμη μου, αφού περιλαμβάνει μόνο μια έκθεση αφού διαβάσεις τα δύο ή τρία κείμενα (ενώ το C1 έχει 2 γραπτά μέρη). Σε καμία περίπτωση, το C2 δεν είναι υπερβολικά δύσκολο...
Το ακουστικό-προφορικό, ήταν εύκολο θα έλεγα... Εκεί, έπιασα σχεδόν το άριστα... Ευτυχώς δηλαδή, γιατί στο γραπτό,δεν τα πήγα τόσο καλά όσο περίμενα. Το καλό είναι ότι στο προφορικό-ακουστικό, υπάρχει μία ώρα προετοιμασία, που φτάνει και περισσεύει... Μετά την παρουσίαση που έκανα στον εξεταστή, κάναμε συζήτηση για άσχετα πράγματα, γεγονός που με χαλάρωσε λίγο.
Το C2, το πέρασα με 65%. Και δεν το περίμενα... Δεν ήξερα καν θα περάσω ή όχι... Με έσωσαν πιστεύω οι πολλές εκθέσεις, και τα πολλά προφορικά, ακουστικά κλπ. Με τις συμμαθήτριές μου, που έτυχε να είναι όλες φοιτήτριες, πηγαίναμε πολλές φορές στο κατάλυμα της Γαλλίας στη Ρόδο, και μιλούσαμε με Γάλλους κλπ. Επίσης, πολλές ταινίες, χωρίς υπότιτλους, μια δασκάλα, που δε μιλούσε γρι ελληνικά και πολλά μαθήματα μέσω internet... Με κάτι προγραμματάκια του TV5...
Αυτά...