Κοιταξε, εγω δε γυρευω καβγα. Οτι λεω το λεω με καλή διάθεση. Το ονειρο μου ειναι μια αξιοκρατικη διαδικασια. Μια αξιοκρατικη παιδεία. Μια αξιοκρατική κοινωνία. Είμαστε συναγωνιστές τόσο οι φοιτητές όσο και οι μαθητές. Για αυτό ζητάμε δύσκολα θέματα ώστε να μπαίνουν στην τριτοβάθμια παιδιά που έχουν την ικανότητα, το πάθος, και τη διάθεση να δουλέψουν για να γίνουν καλύτεροι. Να εργαστούν δίχως παράπονα. Να ΖΗΤΑΝΕ τον μόχθο, κατανοώντας ότι είναι αναγκαία η οδός του μαρτυρίου εφόσον επιθυμούν την βελτίωση τους. Βελτίωση ατομική που θα οδηγήσει με σταθερά βήματα στην συλλογική. Εαν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι πρέπει να λειτουργούμε σύμφωνα με αυτά τα πρότυπα. Μπράβο σε αυτούς που έθεσαν τα θέματα, που αν και δεν ήταν αρκετά δύσκολα, τουλάχιστον δεν ήταν γελοία σαν τα του <2011. Ζητάμε σταδιακή αύξηση της δυσκολίας. Δε γίνεται όλοι οι τεμπέληδες να γίνουμε επιστήμονες. Ζήτω στην αξιοκρατία.
Υ.Γ. εκεινοι που λενε οτι τα θεματα ηταν παλουκια και δεν θελουν ΕΜΠ ιατρική κλπ, γιατι παραπονιουνται; Οι βασεις καθοριζονται απο τα θεματα. Εφοσον οπως λενε ειναι δυσκολα, θα πεσουν οι βασεις και στο τέλος θα πάρουν αυτο που αξίζουν. Και παράλληλα τα παιδιά αστέρια θα έχουν την ευκαιρία να διακριθούν χωρίς να καθορίσει η έκθεση το ποιος θα μπει στο ΕΜΠ και στο ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ.