Σπουδάζω Μαθηματικό και δεν ξέρω τι θα κάνω μετά....
Δεν το επέλεξα με αυτά τα κριτήρια, αλλά με κριτήρια ότι μου αρέσει. Βέβαια στην αρχή ψιλοξενέρωσα λίγο, λόγω του κακού υποβάθρου από το λύκειο. Δηλ., λόγω της γνωστής κακής διδασκαλίας των μαθηματικών σε σχολείο και φροντιστήριο. Αφιέρωσα και αφιερώνω πολύ χρόνο στο διάβασμα, χωρίς να χάνω την ζωή, και έχω μάθει αρκετά πράγματα μόνος μου. Βέβαια θέλει κυριολεκτικό στρώσιμο πωπού κάτω και λύσιμο πολλών ασκήσεων, θεωρητικών ασκήσεων (αποδεικτικού τύπου) και συνεχή επανάληψη των προηγούμενων, επειδή η ύλη έχει συνέχεια και όλα θεωρούνται προαπαιτούμενα για τα επόμενα. Εκεί χαλαρώνουν πολύ, και χάνουν την μπάλα. Δεν φταίει η σχολή. Φταίνε οι φοιτητές για τις όποιες φήμες υπάρχουν. Η σχολή έχει κάποιο υψηλό κύρος και το 90% που φοιτά είναι πάτος. Αν θέλουμε να λέμε κάποια πράγματα με το όνομά τους. Βασικά οι περισσότεροι βαριούνται να διαβάσουν ή δεν ξέρουν να διαβάσουν. Η σχολή αυτή, θέλει αγάπη για μαθηματικά. Βέβαια αυτό είναι υποκειμενικό. Ακόμη και αν δεν είσαι σίγουρος ότι σου αρέσουν τα μαθηματικά, με προσωπικές θυσίες θα σου αρέσουν. Όλα έχουν μια...δύσκολη αρχή αλλά η πορεία στρώνει. Βέβαια και θα υπάρξουν κάποιες δυσκολίες ενδιάμεσα λόγω παθογενιών του Πανεπιστημίου (Ελλάδα είμαστε και τα φαινόμενα παθογένειας υπάρχουν παντού). Όμως, η σχολή θέλει διάβασμα όπως κάθε άλλη σχολή. Όσοι νόμισαν ότι επειδή διακρίθηκαν σε ΕΜΕ,..κ.α. θα είναι ιδιοφυϊες και η σχολή θα τους προσκυνά, κατά την διάρκεια σπουδών απλά πήραν τον πέουλα.
Η σχολή δεν απευθύνεται σε ιδιοφυϊες αλλά σε άτομα με θέληση και εργατικότητα (σπάνια λέξη στην Ελλάδα). Σε άτομα με προσωπικούς στόχους. Μόνο τότε και το δυσκολότερο μάθημα θα περαστεί. Υπάρχει οδηγός σπουδών με μια x ύλη ανά μάθημα. Αν ήταν τόσο δύσκολη σχολή, θα την σπούδαζε το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού και οι πλατιές μάζες δεν θα είχαν καμία επαφή με την μαθηματική παιδεία. Για να μην πλατιάσω, δεν σκέφτηκα ούτε μια στιγμή το μετά (την σχολή) γιατί θα χάσω το τώρα. Απλά μου αρέσει αυτό που σπουδάζω. Τίποτα άλλο. Στην αρχή δεν μου άρεσε και τόσο να διαβάζω αφηρημένη μαθηματική σκέψη, αλλά τώρα έγινα μέρος της. Πάντως, αν θεωρείτε ότι το Μαθηματικό έχει άσχημες εργασιακές προοπτικές, μην το δηλώσετε. Ας μειωθεί και λίγο ο αριθμός των εισακτέων. Το Μαθηματικό δεν απευθύνεται σε όσους ψάχνουν δουλειά. Γι' αυτό και αυτοί που το σπουδάζουν με την καρδιά τους είναι ένα 20-30% των εισακτέων. Οι υπόλοιποι απλά έχουν ιδιότητα φοιτητή και είναι αυτοί που βρίζετε ως αυριανούς καθηγητές του γυμνασίου-λυκείου. Αυτοί που δεν πάτησαν ούτε μια φορά σε διάλεξη καθηγητή, δεν πέρασαν από την Βιβλιοθήκη, δεν άνοιξαν ένα ξενόγλωσσο σύγγραμμα,...κτλ. Υπάρχουν πολύ καλύτερες σχολές από άποψη άμεσης δουλειάς. Πού; δεν ξέρω. Έτσι ακούω. 22 χρόνια στην Ελλάδα ακούω για πιασάρικα επαγγέλματα και κάθε χρόνο βλέπω διογκωμένη ανεργία. Πώς γίνεται αυτό; Μάλλον στην Ελλάδα, πουλάει το πιασάρικο...
και όχι το διαταύτα.
Πάντως αν σκεφτείτε να έρθετε στο Μαθηματικό, να είστε προετοιμασμένοι να μάθετε και άλλες επιστήμες-εφαρμογές των μαθηματικών. Δεν σπουδάζουμε την επίλυση ασκήσεων. Υπάρχουν προγράμματα υπολογιστή γι' αυτό. Όταν λέω εφαρμογές εννοώ:
Για παράδειγμα όταν λέμε ότι μαθαίνουμε Στατιστική εννοούμε ότι μαθαίνουμε μια ευρεία γκάμα μαθημάτων (υποχρεωτικών ή επιλογής) Στατιστικής και Πιθανοθεωρίας από την πλέον μαθηματική τους μορφή μέχρι την εφαρμοσμένη τους μορφή (και πάλι μαθηματική) με μαθήματα όπως: Δειγματοληψία, Ανάλυση Δεδομένων, Οικονομετρία, Επιχειρησιακή Έρευνα, Θεωρία Πληροφοριών, Ασφαλιστικά Μαθηματικά, Μη Παραμετρική Στατιστική,...κτλ.
Η σχολή απλά σου παρουσιάζει μια μεγάλη γκάμα θεωριών (σχεδόν όλες) όσο
μαθηματικά γίνεται (μαθηματικός φορμαλισμός, πρωταρχικός στόχος), με τις όποιες δυνατές θεωρητικές εφαρμογές σε φυσική, στατιστική, στην βιολογία,...κτλ και τις απαιτούμενες ασκήσεις. Υπάρχουν επιπλέον και τα αμιγώς εφαρμοσμένα μαθήματα φυσικής από το Τμ.Φυσικής, όπως Αστρονομίες, Αστροφυσικές και Μετεωρολογίες (με τα εργαστήριά τους στο Τμ.Φυσικής). Αν θέλετε όμως κάτι τελείως εφαρμοσμένο, υπάρχει το Πολυτεχνείο και οι Πληροφορικό-Οικονομικές Σχολές.
