Αγνοειτε κατι πολυ σημαντικο οι περισσοτεροι εδω μεσα....
Οι πιο πολλοι ''αδυναμοι'' μαθητες ειναι στην πραγματικοτητα πανεξυπνα παιδια με υψηλο δεικτη ευφυιας , που απλα αποθαρυνονται να διαβασουν μπροστα σε ενα εκπαιδευτικο συστημα που ζητα κατα κυριο λογο αποστηθιση.
Ακομα , προκειται για παιδια που δεν εχουν καλη οικογενειακη κατασταση και αποκτουν κρισιμα για την ηλικια τους ψυχολογικα προβληματα.
Τελος , προκειται για παιδια που ειναι πιο ελευθερα , και αρνουνται συνειδητα να ''σκυψουν το κεφαλι'' σε μια παιδεια που τα θελει μεσα στο σπιτι κλειδαμπαρομενα.
Με βαση τα παραπανω , πιστευετε οτι ειναι δικαιο ή και αποτελεσματικο να να απομονωσουμε αυτη τη μεριδα των παιδιων?Οπωσδηποτε οχι...
Καθηγητες και ψυχολογοι πρεπει να πλησιασουν τα παιδια αυτα και να μιλησουν μαζι τους , να τα καθοδηγησουν.
Μην βλεπετε το σχολειο σαν ενα τοπο μεταδωσης ''ξερων'' γνωσεων...
Δειτε το σαν ενα τοπο κοινωνικοποιησης , μια μικρογραφια της κοινωνιας οπου το παιδι πρεπει και οφειλει να ανακαλυψει τον εαυτο του και τους συνομιληκους του , ειτε αυτοι ειναι αριστοι μαθητες , ειτε ''σκραπες''.
Αυτα απο εμενα
