Καταλαβαίνω το σύνδρομο συνωμοσιολογικής ημιμάθειας.Τι ψιλά γράμματα μπορεί να έχει αυτός ο νόμος?Αν είναι,πες μου συγκεκριμένα,διαφορετικά το μόνο που βλέπω είναι κουτοπόνηρη καχυποψία.
Η νομοθεσία άλλαξε επειδή δεν δούλευε.Πολύ απλά,η συνείδηση σε τέτοια θέματα των Ελλήνων τείνει στο μηδέν,κανένας δεν δήλωνε για δωρητής οργάνων,οπότε καταλήγουμε στα νοσοκομείο να υπάρχει shortage μοσχευμάτων,και στα πτώματα που έρχονταν με intact όργανα,ακόμα και αν οι συγγενείς έδιναν το πράσινο φως,δεν υπήρχε authorisation για να πάρουν τα όργανά τους.
Να στο θέσω πολύ απλά:το goal του κράτους στον τομέα της υγείας,είναι να εξασφαλίζει την μέγιστη δυνατή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για τους πολίτες του.Μέσα σ'αυτήν την περίθαλψη,στις σύγχρονες ιατρικές μεθόδους,συγκαταλέγεται και η μεταμόσχευση οργάνων από νεκρούς,that are in good shape and can be used.Against that,δεν υπάρχει κανένα λογικό επιχείρημα,απ'την πλευρά του ατόμου.Απ'τη στιγμή που πεθαίνεις,το σώμα σου δεν σου ανήκει,παύεις να υπάρχεις,μένει απλώς μια μάζα οργανικής ύλης.Τα μόνα επιχειρήματα λοιπόν,είναι συναισθηματικής/θρησκευτικής φύσης.Το κράτος,οφείλει να λειτουργεί με γνώμονα τη λογική και δευτερευόντως με οτιδήποτε άλλο.Συνεπώς,αφού δεν υπάρχει καμία λογική για να μην είσαι δωρητής οργάνων,το κράτος θα σε θεωρεί τέτοιον,εφ'όσον είσαι κατάλληλος,εκτός και αν εσύ ο ίδιος,για προσωπικούς λόγους,δηλώσεις ότι δεν το επιθυμείς (και μ'αυτόν τον τρόπο γίνονται σεβαστές οι τυχόν μη-λογικές ενστάσεις σου).
