Κυρία Μπέτυ (

), συμφωνώ εν μέρει με ό,τι είπες. Ωστόσο έχω μερικές ενστάσεις.
Πρώτ' από όλα, δεν είναι αυτό σκεπτικό.
Και σε μια μέρα, και σε ένα βράδυ, και σε λίγες ώρες θα το αλλάξουμε αν χρειαστεί. Αυτό που κάνεις εσύ είναι στείρος συμβιβασμός, καθόλου καλός και αποδεκτός αν θέλεις να αλλάξεις κάτι. Σαφώς καταλαβαίνεις ελπίζω πως υπερβάλλω σκοπίμως. Φυσικά και τέτοιες αλλαγές απαιτούν το χρόνο τους. Όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να συμβιβαστούμε πλήρως. Παροδικά ίσως, όχι μόνιμα γιατί αν σκεφτούν όλοι κατά τον ίδιο τρόπο μας βλέπω να διατηρούμε και να προστατεύουμε μάλιστα οι ίδιοι το ίδιο σύστημα.
Έπειτα,
συμφωνώ πως υπάρχουν πολλοί παράγοντες, διαφωνώ πως ο καθηγητής είναι ο μεγαλύτερος κάτω από τις συνθήκες της δικής μας παιδείας. Για να γίνει, όπως θα έπρεπε, ο καθηγητής ο μεγαλύτερος παράγοντας, πάντα ύστετα από τον εαυτό μας, πρέπει πρώτα να διορθωθούν άλλα πράγματα. Γιατί εδώ που τα λέμε, προσωπικά και ο ίδιος ο Tolkien να μου έκανε αρχαία φέτος δε ξέρω αν θα συμπαθούσα τόσο αυτόν όσο και το μάθημα αν πραγματικά δε θα μπορούσα να πάρω ό,τι θα είχε να μου δώσει: τις γνώσεις του, τις απόψεις του πέρα από το μάθημα και φυσικά την αγάπη του γι' αυτό. Όταν λοιπόν ένας καθηγητής πιέζεται συνεχώς από την αισχρή οργάνωση του προγράμματος και έχει πάντα μια ύλη πάνω από το κεφάλι του που πρέπει να βγει κάτω από δυσκολίες και προβλήματα, τότε παύει να αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα. Ας αναδιαμορφωθεί το πρόγραμμα και η ύλη κι ύστερα θα παίξουν, πιο εύκολα, το ρόλο τους οι καθηγητές, ρόλο σαφώς μεγαλύτερο και σπουδαιότερο.
Οι συμπαθείς καθηγητές δεν είναι απαραίτητα και οι καλοί καθηγητές.
Γενικεύεις. Προσωπικά εκτιμώ καθηγητές και από τις δύο ''πλευρές''.
... κι ένα σύστημα που μπορεί πολύ εύκολα να αντιστρέψει τους πραγματικούς ρόλους.