Συγγνώμη, αλλά αδυνατώ να κατανοήσω αυτόν τον συλλογισμό. Ότι δηλαδή όσοι σπουδάζουμε σε τμήματα εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, δεν έχουμε καμία τύχη σ' αυτά; Τι σημαίνει αυτό; Ότι ένας φιλόλογος που έχει αποφοιτήσει στην Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη είναι εξ ορισμού καλύτερος από κάποιον που έχει αποφοιτήσει στην Πάτρα, την Κομοτηνή ή οπουδήποτε αλλού; Αυτό είναι καθαρά ανυπόστατος ελιτισμός. Άσε που με όσα συμβαίνουν ένα χρόνο τώρα στο εκπα, νομίζω ότι όλη αυτή η αίγλη που είχε το παν/μιο αρχίζει να μετριάζεται. Το όνομα του Παν/μίου από μόνο του δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα, αν η ποιότητα των σπουδών τού εκάστοτε Τμήματος είναι μέτρια έως κάτω του μετρίου. Δεν σπουδάζω στο Καποδιστριακό, αλλά έχω φίλους που σπουδάζουν εκεί και γνωρίζω ότι τα μαθήματα σε διάφορα Τμήματα γίνονται υπό τριτοκοσμικές συνθήκες. Όταν θα βγούμε στην αγορά εργασίας, η ποιότητα των σπουδών είναι που θα παίξει ρόλο, το γνωστικό υπόβαθρο που θα έχουμε σχηματίσει θα παίξει ρόλο, τα επιπλέον προσόντα που θα έχουμε αποκτήσει πέραν του πτυχίου θα παίξουν ρόλο, ο τρόπος που θα προωθήσουμε τις ικανότητες και τη δουλειά μας θα παίξει ρόλο. Μήπως ο χ,ψ εργοδότης θα κρατήσει τον χ,ψ φιλόλογο / μαθηματικό / χημικό κ.ο.κ. που δεν ξέρει πού πάνε τα τέσσερα μόνο και μόνο επειδή στο πτυχίο του θα γράφει "Εθνικόν & Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών";;