
Εμένα, πάντως, στο τέλος με έβαλε σε σκέψεις το διήγημα και με συγκίνησε.
Εσένα, δηλαδή, δε σε άγγιξε καθόλου το να διαβάζεις για μια μάνα, την οποία η κοινωνία έμμεσα έχει κάνει να νιώθει ένοχη -χωρίς λόγο, και να βλέπεις ότι τελικά σε όλη της τη ζωή βασανίζεται από αυτό το γεγονός «αρνούμενη» να δεχθεί την άφεση αμαρτιών ακόμη και από τον εκπρόσωπο του θεού;
Μου άρεσε πάρα πολύ ο Βιζυηνός.

Ο Ιωάννου δε μου άρεσε τόσο όσο οι υπόλοιποι, αλλά αυτά είναι γούστα.
Επίσης, ανέκαθεν λάτρευα τον Εγγονόπουλο.