Σας αρέσει αυτό που σπουδάζετε;

  • Thread starter Thread starter Guest 991793
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Όταν παρακολουθούσα και διάβαζα (ας πούμε) στα δύο πρώτα έτη σπουδών, θυμάμαι πως δεν μου άρεσε η Φιλολογία. Με απασχολούσαν άλλα ζητήματα τότε (μοναξιά και καταπιεσμένη σεξουαλικότητα). Σίγουρα δεν είχα αναπτύξει αυτό που λέμε «ακαδημαϊκή προσωπικότητα» (και ακόμα δηλαδή).

Σήμερα, μετά από κάποια χρόνια, έχοντας ζήσει κάποιες εμπειρίες (αρνητικές ως επί το πλείστον) και ξεκινώντας εκ νέου το διάβασμα για το πανεπιστήμιο, αντιμετωπίζω με διαφορετική ματιά τις σπουδές μου.

Αισθάνομαι πιο σίγουρος για τις μαθησιακές μου ικανότητες. Εκτός αυτού, το διάβασμα πλέον λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά για εμένα. Συνεπώς, βλέπω τη Φιλολογία με μεγαλύτερη συμπάθεια απ' ό,τι στο παρελθόν.

Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω είναι πως το αν μας αρέσει ή όχι το αντικείμενο που έχουμε επιλέξει να σπουδάσουμε μπορεί να εξαρτάται και από το μέσα μας· αν δηλαδή είμαστε ψυχικά υγιείς :)
 
Έχοντας πλέον αποφοιτήσει από το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ και όντας έτοιμος να ξεκινήσω μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό, δηλώνω πως η επιλογή μου με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Στην πορεία των προπτυχιακών σπουδών μου παρατηρούσα τον εαυτό μου να αγαπά όλο και περισσότερο την επιστήμη της αρχαιολογίας, αλλά και τον κλάδο που αποφάσισα να υπηρετήσω και νιώθω ευγνώμων που βρέθηκα κοντά σε ανθρώπους που μου έδωσαν σπουδαίες ευκαιρίες για να προχωρήσω (οι καθηγητές μου), αλλά και ανθρώπους που θαυμάζω και με τους οποίους αντάλλασσα και ανταλλάσσω απόψεις (συμφοιτητές).
Θα συμφωνήσω με την προηγούμενη ανάρτηση ότι απαραίτητη (αλλά διόλου αυτονόητη) προϋπόθεση για να αγαπήσει κανείς το αντικείμενο σπουδών του είναι η σωματική και ψυχική υγεία. Ακολουθούν βεβαίως η διάθεση για αφοσίωση, το ανήσυχο πνεύμα, η εκμετάλλευση (θετικώς εννοούμενη) ευκαιριών και ανθρώπων. Είναι πραγματικά ιερό πράγμα να έχεις βρει αυτό που θες να κάνεις στη ζωή σου. Και αν δεν το έχεις βρει, αξίζει τον κόπο η αναζήτηση και η επιμονή!
 
Εγώ είχα επιλέξει να σπουδάσω φυσικοθεραπεία ως μια εναλλακτική της ιατρικής(η οποία τότε δε μου κινούσε καθόλου το ενδιαφέρον) με σκοπό να αποφύγω τα πολλά αίματα κ όλα τα σχετικά όμορφα που έχει το επάγγελμα του γιατρού.Τελικα στη μέση της σχολής αγάπησα την επιστήμη της ιατρικής(την οποία όπως είπα ήθελα να αποφύγω) κ βρέθηκα να είμαι ιατρική.Πλεον μπορώ να πω ότι εάν δεν είχα περάσει φυσικοθεραπεία κ δεν είχα κλινική εμπειρία ίσως κ να μην ήθελα ποτέ να σπουδάσω ιατρική.Αν περνούσα δλδ τίποτα ιατρικά εργαστήρια,τώρα μάλλον θα δούλευα σε κάποιο εργαστήριο χωρίς να θέλω να σπουδάσω κάτι άλλο.Επιπλεον διαπίστωσα στην πορεία ότι το επάγγελμα του φυσικοθεραπευτή δεν μου ταιριάζει κ τόσο για χψ λόγους.Δε θα έλεγα όμως ότι μετανιώνω για τις σπουδές Μ στην πρώτη σχολή μιας κ από τι φαίνεται ήταν απαραίτητες για να αντιληφθώ καλύτερα τι πραγματικά μου αρέσει.
 
@allall1
Περιεγραψες ακριβως τις σκεψεις μου.

Ειναι και τα παρελκομενα, θα σου κατσουν πολυ πιο ευκολα μαθηματα οπως μυοσκελετικο(obviously) και νευρολογια..
 
Όχι.
 
Προσωπικά δεν θα μπορούσα με τίποτα να σπουδάσω κάτι που δεν μου αρέσει. Πήγα σε ένα τμήμα που δεν έχει τεράστια ανταπόκριση στην αγορά εργασίας της Ελλάδας αλλά αισθάνομαι αισιόδοξη και αυτο που με κατευθυνε σε αυτή την επιλογή είναι εμπειρίες και βιώματα που είχα ως παιδί. Θα ήθελα παρα πολυ να βοηθησω κόσμο καθως έζησα την άσχημη πλευρά των δημοσίων υπηρεσιών ψυχικής υγείας και μου χει μείνει άχτι να μπορεσω να προσφέρω σε αυτό το κομμάτι. Και την απόφαση αυτή την πήρα ύστερα από αρκετή σκέψη. Δεν υπήρχε περίπτωση να τελείωνα τμήμα που να μην μου άρεσε παρά τα όσα πλεονεκτήματα που θα επέφερε αυτό στην οικονομική μου κατάσταση.
 
Δεν έχω αποφασίσει πλήρως ακόμα
 
Δεν υπήρχε περίπτωση να τελείωνα τμήμα που να μην μου άρεσε παρά τα όσα πλεονεκτήματα που θα επέφερε αυτό στην οικονομική μου κατάσταση.
Θεωρώ πολύ δύσκολο κάποιος που δεν του αρέσει αυτό που σπουδάζει να πετύχει επαγγελματικά. Ίσως βέβαια να είμαι και επηρεασμένη από το γεγονός ότι στην σχολή μου (Μαθηματικό) αλλά και δίπλα στην Πληροφορική όποιος πήγε επειδή πίστευε ότι θα βγάλει πολλά λεφτά τα παρατάει γύρω στο 2ο-3ο έτος
 
Good question . Οι σπουδές σαν αντικείμενο γαμάτες . Δυστυχώς οι επαγγελματικές επιλογές στην Ελλάδα είναι για κλάματα όμως . Αυτό δεν σε τσούζει τόσο εαν η σχολή είναι εύκολη γενικά , αλλά όσο πιο δύσκολα παίρνεις το χαρτί και φτύνεις αίμα , τσούζει πολύ παραπάνω .
 
Good question . Οι σπουδές σαν αντικείμενο γαμάτες . Δυστυχώς οι επαγγελματικές επιλογές στην Ελλάδα είναι για κλάματα όμως . Αυτό δεν σε τσούζει τόσο εαν η σχολή είναι εύκολη γενικά , αλλά όσο πιο δύσκολα παίρνεις το χαρτί και φτύνεις αίμα , τσούζει πολύ παραπάνω .

Επαγγελματικές επιλογές χάλια υποθέτω εννοείς αν ασχοληθείς με το μηχανολογικό κομμάτι, σωστά;
Γιατί στο κομμάτι των υπολογιστών, νομίζω έχει επαγγελματικές επιλογές στην Ελλάδα.
 
Good question . Οι σπουδές σαν αντικείμενο γαμάτες . Δυστυχώς οι επαγγελματικές επιλογές στην Ελλάδα είναι για κλάματα όμως . Αυτό δεν σε τσούζει τόσο εαν η σχολή είναι εύκολη γενικά , αλλά όσο πιο δύσκολα παίρνεις το χαρτί και φτύνεις αίμα , τσούζει πολύ παραπάνω .

Σοφα λογια γερε Σαμουιλ...
 
Επαγγελματικές επιλογές χάλια υποθέτω εννοείς αν ασχοληθείς με το μηχανολογικό κομμάτι, σωστά;
Γιατί στο κομμάτι των υπολογιστών, νομίζω έχει επαγγελματικές επιλογές στην Ελλάδα.
Εε κοίταξε , στο κομμάτι των υπολογιστών έχει εργασία ο προγραμματισμός . Ωστόσο ως εκεί . Σαν χώρα απο εκεί και πέρα δεν παράγουμε τίποτα .
 
Το αντικείμενο ναι. Η σχολή απαράδεκτη. Καθηγητές οι οποίοι είναι στον κόσμο τους και νομίζουν πως όσο περισσότερη ύλη χώσουν σε ένα εξάμηνο τόσο καλύτερο, εργαστήρια σε ΚΑΘΕ μάθημα έτσι ώστε να συντηρείται ο τεράστιος αριθμών μέλων ΕΔΙΠ, θέματα τα οποία είναι δύσκολα μόνο και μόνο για να διατηρηθεί ο μύθος ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο ''έχει υψηλό επίπεδο''.

Χάλια.
 
Το αντικείμενο ναι. Η σχολή απαράδεκτη. Καθηγητές οι οποίοι είναι στον κόσμο τους και νομίζουν πως όσο περισσότερη ύλη χώσουν σε ένα εξάμηνο τόσο καλύτερο, εργαστήρια σε ΚΑΘΕ μάθημα έτσι ώστε να συντηρείται ο τεράστιος αριθμών μέλων ΕΔΙΠ, θέματα τα οποία είναι δύσκολα μόνο και μόνο για να διατηρηθεί ο μύθος ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο ''έχει υψηλό επίπεδο''.

Χάλια.
Και νόμιζα ότι μόνο στα Γιάννενα συμβαίνουν αυτά
 
Σοφα λογια γερε Σαμουιλ...
Δυστυχώς έτσι είναι . Χωρίς εργαστήρια που έχει πέσει πολύ χοντρό χρήμα είναι αδύνατο να μιλάμε πραγματικά για σωστή εκπαίδευση ή προοπτικές εργασίες . Εκτός εαν κάποιος πραγματικά θέλει να το κυνηγήσει έξω , εγώ θα πρότεινα στα νέα παιδιά να κατευθυνθούν προς το software , και επομένως να προτιμήσουν κάποια σχολή πληροφορικής .

Οι υπόλοιπες θετικές επιστήμες είναι νεκρές στην Ελλάδα ή εαν δεν είναι νεκρές σου προσφέρουν μόνο συγκεκριμένα μονοπάτια εξέλιξης που κανείς δεν σου εγγυάται οτι η εταιρία για την οποία θα δουλέψεις θα δίνει το παραμικρό shit about you . Και chances are δεν θα δίνουν γιατί θα προτιμούν να προσλάβουν ανειδίκευτους που θα κάνουν τον μπαλαντέρ κατά κύριο λόγο γιατί τους έρχεται πιο οικονομικά ως μικρομεσαίες επιχειρήσεις . Δεν μπορείς να κάνεις επιστήμη χωρίς $$$ .
 
Θυμίστε μου να μιλήσω για τα της σχολής σε τέσσερα χρόνια που θα έχω φύγει πρώτα ο Θεός.
 
Ναι,δεν μου αρεσει ομως η επαρχια.
 
Θυμίστε μου να μιλήσω για τα της σχολής σε τέσσερα χρόνια που θα έχω φύγει πρώτα ο Θεός.

Νομίζω η σχολή σου πρέπει να είναι από τις πιο δύσκολες.
Πέρα από το γεγονός ότι πρέπει να έχεις γνώσεις για διάφορα ζώα και τον οργανισμό τους, στην ουσία ένας κτηνίατρος έχει ταυτόχρονα πολλές ειδικότητες. Το λέω γιατί έχω σκύλο και κάθε μήνα πηγαίνω τον δικό μου στην κτηνίατρο για τα τυπικά αμπούλα-χάπι. Ξέρει για οδοντιατρικά θέματα, παθολογικά, γαστρεντερολογικά, πραγματοποιεί χειρουργεία (από το πιο απλό - κατά το δικό μου το μυαλό πχ στειρώσεις μέχρι και πιο εξειδικευμένα) και ο,τι άλλη ειδικότητα υπάρχει.
Συν ότι ο άνθρωπος όταν δεν είναι καλά, πάει στον γιατρό και λέει "πονάω εδώ", δείχνοντας χέρι, στομάχι, κοιλιά κλπ. Ο σκύλος απλά είναι άκεφος, κλαίει και τρώει με το ζόρι, οπότε ο κτηνίατρος πρέπει να εντοπίσει που οφείλεται αυτό.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top