Έχοντας πλέον αποφοιτήσει από το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ και όντας έτοιμος να ξεκινήσω μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό, δηλώνω πως η επιλογή μου με έβγαλε ασπροπρόσωπο. Στην πορεία των προπτυχιακών σπουδών μου παρατηρούσα τον εαυτό μου να αγαπά όλο και περισσότερο την επιστήμη της αρχαιολογίας, αλλά και τον κλάδο που αποφάσισα να υπηρετήσω και νιώθω ευγνώμων που βρέθηκα κοντά σε ανθρώπους που μου έδωσαν σπουδαίες ευκαιρίες για να προχωρήσω (οι καθηγητές μου), αλλά και ανθρώπους που θαυμάζω και με τους οποίους αντάλλασσα και ανταλλάσσω απόψεις (συμφοιτητές).
Θα συμφωνήσω με την προηγούμενη ανάρτηση ότι απαραίτητη (αλλά διόλου αυτονόητη) προϋπόθεση για να αγαπήσει κανείς το αντικείμενο σπουδών του είναι η σωματική και ψυχική υγεία. Ακολουθούν βεβαίως η διάθεση για αφοσίωση, το ανήσυχο πνεύμα, η εκμετάλλευση (θετικώς εννοούμενη) ευκαιριών και ανθρώπων. Είναι πραγματικά ιερό πράγμα να έχεις βρει αυτό που θες να κάνεις στη ζωή σου. Και αν δεν το έχεις βρει, αξίζει τον κόπο η αναζήτηση και η επιμονή!